Spurgeon behandelt eerst de tekst als een gebed om God als zaligheid te leren kennen, zowel in tijdelijke nood als geestelijk. Vervolgens beschrijft hij de volle verzekerdheid die de psalmist zoekt — persoonlijk, tot de ziel gesproken en tegenwoordig — de zaligheid van die verzekerdheid, en de weg ernaartoe: door eenvoudig geloof, meer bestudering van het Woord, meer gebed, gemeenschap met...
Spurgeon meldt zijn lezers na tien stille zondagen dat de pijn is weggegaan en zijn kracht terugkeert. Hij vraagt gebed, hoopt tegen 25 juni weer te preken en roept op de gedrukte preken te verspreiden.
Spurgeon behandelt de heerlijke verkondiging dat een iegelijk die de Naam des Heeren aanroept, behouden zal worden — haar kostbaarheid, haar tegenwoordige geldigheid, haar onbeperkte bereik en de eenvoud van de eis — en sluit af met de leerzame verklaring over het overblijfsel dat de Heere Zelf roept.
Spurgeon behandelt het karakter, de oorzaak en het gevolg van de grote verandering die de genade van God in het hart werkt: van gehecht zijn aan de afgoden, naar de spontane, hartelijke, blijvende uitroep "wat heb ik meer met de afgoden te doen?" Hij wijst op het verhoorde gebed en het zicht op Christus' schoonheid als twee wegen waarlangs deze verandering gewerkt wordt.
Naar aanleiding van Jeremia's koop van de akker te Anathoth, met een verzegelde en een open koopbrief, laat Spurgeon zien dat gelovigen twee soorten bewijzen van hun erfenis in Christus hebben: verzegelde bewijzen die alleen zijzelf en God kennen, en open bewijzen die ook anderen kunnen zien. Hij sluit af met het gebruik van deze bewijzen tot troost, tot verweer tegen satan en voor de laatste dag.
Spurgeon opent Gods belofte aan de gevangen Jeremia in drie delen: een ruime belofte op het gebed, de verzwegen erkenning dat Gods volk niet alles weet, en de vier terreinen waarop God die onwetendheid wegneemt. Naar de maat van ons geloof wordt ons gegeven — wie een grote kom bij God brengt, krijgt die gevuld.
Spurgeon legt eenvoudig uit hoe mensen gered worden: door de Naam van de Heere aan te roepen (Rom. 10:13), wat aanbidding, bidden, vertrouwen in Christus en belijdenis betekent. Hij weerlegt misvattingen zoals noodzaak van priesters, dromen, gevoelens of geletterdheid. Iedereen, ongeacht achtergrond, wordt gered door berouw en geloof in Jezus' offer – zonder menselijke tussenpersonen.
Deze preek laat zien dat ware geestelijke kracht niet uit de mens zelf voortkomt, maar uitsluitend door het geloof in God ontvangen wordt. Door het geloof worden gelovigen sterk gemaakt om te gehoorzamen, te strijden tegen de zonde, te volharden in lijden en standvastig te blijven in het getuigenis van Christus.
Dankgebed voor Gods Woord, voor Christus in het Oude en Nieuwe Testament en voor de Heilige Geest, met de bede om Gods tegenwoordigheid, zegen over de gemeenten, bekering van kinderen en leraren van de zondagsschool, en over land en volken.
Spurgeon bidt om bewaring en reinheid van de Kerk en om dagelijkse reiniging van de voeten, naar het voorbeeld van Christus. Hij vraagt overwinning op zichzelf, nederigheid en gelijkvormigheid aan Christus, en bidt ook voor Gods lijdende volk, de kerken en het land.
Een gebed om te komen zoals de eerste keer: Spurgeon belijdt onze verlorenheid, ziet alleen op de gekruisigde Zaligmaker, pleit voor hoorders die nooit tot Christus kwamen en vraagt de Heilige Geest om blinde ogen te openen.
Spurgeon bidt bij het kruis en het bloed van het Lam: de gemeente wijdt zich opnieuw aan Christus toe. Hij pleit voor de bekering van zondaars, de komst van de Trooster, heiliging van Gods volk en eenheid van de kerk.
Een gebed om oprechtheid, vergeving en nieuwe reiniging: Spurgeon belijdt zonde, vraagt bewaring en een onberispelijk leven als ouder, burger en gemeentelid, en bidt om opwekking, een Kerk die haar buren liefheeft en zegen voor land en wereld.
Gebed over verhoorde en onverhoorde bede: Spurgeon dankt God voor Zijn weigeringen en verhoringen en bidt voor wie God zoeken, voor arbeiders en rijken, kinderen, het land, de volken en de verheerlijking van de Zoon.
Gebed over de zegen van het gebed zelf: volkomen vergeving, kracht om als vergeven mensen te leven en meer op Christus te gaan lijken, met voorbede voor de Kerk, het werk van christenen en alle landen.
Een gebed om hulp bij de lofprijs: dankbaar voor het verbond met God, met de bede dat heel het leven echte aanbidding is. Verder om heiligmaking, vruchtbaarheid, bekering van onverschilligen, zegen over de Kerk en de komst van Christus.
Een gebed van aanbidding tot de verhoogde Christus, onze naaste verwant en Losser. Spurgeon belijdt zijn liefde, bidt voor onbekeerden en gewonde gewetens, vraagt bewaring voor zonde, zegen voor gemeente en zending, en eindigt met de bede dat Christus komt.
Gebed van lof en belijdenis: dank voor Gods eeuwige liefde en bewarende trouw, het vragen om vergeving, reiniging en herstel van gevallenen, en om heiligmaking. Spurgeon smeekt om redding van verloren mensen en eindigt met het roepen om Christus' komst.
Een gebed op de zondagmorgen: belijdenis van schuld, toegang tot de genadetroon in Christus, en de bede om de Heilige Geest voor heiliging, bekering van zondaars, geloof en rust. Besluit met een gebed om de komst van Christus.
Een gebed vol lofprijs voor Gods uitverkiezende liefde, de verlossing door het kruis en het wonen van de Geest in de gelovige. Spurgeon bidt om hemelse gemeenschap, nieuw leven, herleving van de gemeente en de bekering van zondaars.
Gebed rond de genezing van de kreupele bij de Schone Poort: Spurgeon vraagt om nieuw leven en vreugde in de gemeente, om herstel van de Kerk, om bekering van zondaars, zegen over land en werkers, en de komst van de Koning.
Gebed om heiligheid: Spurgeon belijdt dat God heilig is en vraagt reiniging van zonde, liefde en nederigheid. Zijn hele bede komt hierop neer: maak ons heilig, en doe dan met ons wat U wilt.
Een gebed over de vrijheid van Gods kinderen: dank dat wij van dienstbaarheid aan de wet en zonde zijn overgegaan tot aanneming als zonen en erfgenamen. Spurgeon bidt ook voor wie nog in dienstbaarheid leeft, voor overgave aan Gods wil en voor de zending.
Een gebed vol lofprijs voor de Vader, de Zoon en de Geest, gevolgd door voorbede voor onbekeerden, onverschilligen en twijfelaars, voor de eenheid van de kerk, het land en de wereld, en een verlangen naar Christus’ wederkomst.
Spurgeon belijdt voor God hoe diep de mens is gevallen en hoe hij zelf nog steeds tot alles in staat is, en prijst de liefde die tot zwijgen brengt. Hij bidt om zielen, om zegen voor de zending en om de komst van Christus.
Uw steun helpt ons om Het Spurgeon Archief in stand te houden. Dankzij uw bijdrage kunnen wij ons werk voortzetten en dit waardevolle archief gratis aanbieden en vrijhouden van reclame en commerciële invloeden.
Wij danken u hartelijk voor uw steun en betrokkenheid!
1834 – 1892 Was een Engelse baptistenpredikant in de puriteinse traditie. Belangrijke onderwerpen uit zijn prediking waren de vergeving van zonden en de noodzaak van wedergeboorte.