Spurgeon behandelt eerst de tekst als een gebed om God als zaligheid te leren kennen, zowel in tijdelijke nood als geestelijk. Vervolgens beschrijft hij de volle verzekerdheid die de psalmist zoekt — persoonlijk, tot de ziel gesproken en tegenwoordig — de zaligheid van die verzekerdheid, en de weg ernaartoe: door eenvoudig geloof, meer bestudering van het Woord, meer gebed, gemeenschap met...
Spurgeon wijst de opvatting af dat deze tekst een zevende duizendtal van sabbatsrust leert, en laat zien dat Petrus de ongeduldigen wil troosten. Eerst bekijkt hij het beginsel: alle tijd is voor God tegenwoordig, machteloos om Hem te veranderen, onbeduidend en Hem gehoorzaam. Daarna toont hij dat God in één dag kan doen wat wij in duizend jaar verwachten. Ten slotte laat hij zien dat duizend...
Spurgeon waarschuwt vooral voor het verborgen ongeloof van mensen die zeggen dat de Bijbel waar is en er toch niet naar leven. Hij begint met belijders en kerken die van de Schrift afwijken en toont daarna aan dat het ongeloof van onbekeerde hoorders inconsequent is, want Christus heeft hun nood, Zijn aanspraken, het geneesmiddel, de vrije genade, het gevaar en de hemel geopenbaard. Vervolgens...
Hebreeën 11 is een zegeboog voor het geloof, terwijl het ongeloof niets nalaat dat gedenken waard is. Wie wijst op de weldaden van twijfel, kan ze niet noemen. Spurgeon kiest voor geloven: “Geloof en leef.”
Spurgeon behandelt hoe Christus de Kananese vrouw ontmoedigde met de leer der uitverkiezing, waarom Hij dat deed, en hoe deze vrouw desondanks tot Hem kwam en Hem aanbad — met troost voor allen die door dit leerstuk verontrust worden.
Spurgeon behandelt de belofte dat het ten tijde des avonds licht zal wezen voor de gemeente in het algemeen, voor Gods volk in hun tijdelijke en geestelijke smarten, voor de zondaar die tot Christus komt en, ten slotte, voor hen die de ouderdom hebben bereikt.
Spurgeon behandelt de heerlijke verkondiging dat een iegelijk die de Naam des Heeren aanroept, behouden zal worden — haar kostbaarheid, haar tegenwoordige geldigheid, haar onbeperkte bereik en de eenvoud van de eis — en sluit af met de leerzame verklaring over het overblijfsel dat de Heere Zelf roept.
Spurgeon laat aan de hand van Jozefs geschiedenis het belang van beproeving zien, de bijzondere manier waarop het Woord van God een gelovige beproeft, en de voortduring en afsluiting van de beproeving op Gods bepaalde tijd, en spoort aan tot geduldig volharden totdat de HEERE Zelf uitkomst geeft.
Spurgeon behandelt Gods oordelen — Zijn wijze, liefdevolle beschikkingen over Zijn eigen volk — als een grote afgrond: vaak onpeilbaar voor ons verstand, maar juist daarom veilig vaarwater, vol verborgen schatten, en een weg tot nauwere gemeenschap met God Zelf.
Spurgeon opent Gods belofte aan de gevangen Jeremia in drie delen: een ruime belofte op het gebed, de verzwegen erkenning dat Gods volk niet alles weet, en de vier terreinen waarop God die onwetendheid wegneemt. Naar de maat van ons geloof wordt ons gegeven — wie een grote kom bij God brengt, krijgt die gevuld.
Spurgeon laat zien dat de mens door de val niet alleen schuldig werd maar ook zijn gerechtigheid verloor, en dat Christus beide herstelt: Zijn dood wast de zonde af, Zijn leven levert de gehoorzaamheid die God eist. Wie gelooft, wordt aangezien alsof de daden van Christus zijn eigen daden waren.
Jezus toont Zijn koninklijke en goddelijke macht door de verlamde niet alleen lichamelijk te genezen, maar hem eerst zijn zonden te vergeven. Spurgeon benadrukt dat ware vergeving zichtbaar wordt in een vernieuwd leven van gehoorzaamheid aan Christus, ook in het dagelijks leven thuis.
In deze preek over Martha en Maria uit het Evangelie van Lukas 10:41–42 laat Spurgeon zien dat het enige wat nodig is niet ijverige dienstbaarheid is, maar een levend geloof in Jezus Christus en rust aan Zijn voeten. Hij roept gelovigen en zoekenden op om het beste deel te kiezen: Christus Zelf, Die het enige blijvende fundament en de enige bron van ware vrede, genade en behoudenis is.
Spurgeon legt eenvoudig uit hoe mensen gered worden: door de Naam van de Heere aan te roepen (Rom. 10:13), wat aanbidding, bidden, vertrouwen in Christus en belijdenis betekent. Hij weerlegt misvattingen zoals noodzaak van priesters, dromen, gevoelens of geletterdheid. Iedereen, ongeacht achtergrond, wordt gered door berouw en geloof in Jezus' offer – zonder menselijke tussenpersonen.
Deze preek laat zien dat ware geestelijke kracht niet uit de mens zelf voortkomt, maar uitsluitend door het geloof in God ontvangen wordt. Door het geloof worden gelovigen sterk gemaakt om te gehoorzamen, te strijden tegen de zonde, te volharden in lijden en standvastig te blijven in het getuigenis van Christus.
Deze preek benadrukt dat Gods voorzienigheid zich niet alleen uitstrekt over de grote gebeurtenissen van de wereldgeschiedenis, maar ook over de kleinste details van het dagelijks leven, zodat niets buiten Zijn wijze en liefdevolle bestuur valt. Daarom mag de gelovige in alle omstandigheden rust, moed en vertrouwen vinden, wetend dat God alle dingen bestuurt tot Zijn eer en tot welzijn van Zijn...
In de preek De rokende vlaswiek laat Spurgeon zien hoe teder en geduldig de Heere Jezus omgaat met zwakke, twijfelende en moedeloze gelovigen, die slechts een klein vonkje geloof bezitten. Christus dooft het zwakke geloof niet uit, maar blaast het juist aan door Zijn genade, totdat het uitgroeit tot een heldere vlam van geloof en geestelijke volwassenheid.
Spurgeon legt uit dat elk kind dat in de kindertijd sterft, zeker gered is – niet door de doop of onschuld, maar door Gods verkiezing. Het is gered door het bloed van Jezus en de wedergeboorte door de Heilige Geest. Rouwende ouders kunnen troost putten uit de wetenschap dat hun kind veilig bij God is, gespaard van zonde en lijden, en nu zingt voor de troon van Christus.
Spurgeon preekt hartstochtelijk over 2 Koningen 7:19, waar een aanvoerder Gods belofte bespot en weliswaar voedsel in overvloed ziet, maar weigert ervan te eten – en sterft. Hij noemt ongeloof de moeder van alle zonden: het voedt het kwaad, hindert genade en maakt goede werken waardeloos. Ongelovigen aanschouwen de hemelse vreugde, maar blijven hongerig en buitengesloten – alleen gelovigen...
Zie naar Jezus als de Leidsman en Voleinder van uw geloof; in Hem zult u leiding, troost en onwankelbare hoop vinden in de grote Wedloop van het leven!
Spurgeon vergat zijn preek, maar God gebruikte een onweersbui om twee mannen tot geloof te brengen.
Het indrukwekkende verhaal van de stervende misdadiger aan het kruis laat Christus’ oneindige genade en macht tot verlossing zien. Zelfs in Zijn diepste lijden redde Jezus een zondaar. Het is een bemoediging voor allen die wanhopig zijn en tot Hem willen komen.
Een preek uitgesproken op zondagavond 9 Februari 1890, door C.H. Spurgeon, in de Metropolitan Tabernacle, Newington. En hij nam hen in dat nachtelijke uur met zich mee en waste hun striemen, en hij werd onmiddellijk gedoopt, en al de zijnen. En hij bracht hen in zijn huis en richtte voor hen de tafel aan. En hij verheugde zich dat hij met al zijn huisgenoten tot geloof in God gekomen was. Hand...
Christus, de Grote Geneesheer, ziet onze zonden als ziekte, en gaat vol barmhartigheid aan de slag om ons te genezen. Vertrouw op Hem, de Meester‑Arts van de ziel, en ontvang in kinderlijk geloof de verlossing die Hij bereid is te schenken.
"Neem, eet! Dit is Mijn lichaam." Avondmaal symboliseert Christus' dood. Neem Hem aan door geloof en word behouden!
Uw steun helpt ons om Het Spurgeon Archief in stand te houden. Dankzij uw bijdrage kunnen wij ons werk voortzetten en dit waardevolle archief gratis aanbieden en vrijhouden van reclame en commerciële invloeden.
Wij danken u hartelijk voor uw steun en betrokkenheid!
1834 – 1892 Was een Engelse baptistenpredikant in de puriteinse traditie. Belangrijke onderwerpen uit zijn prediking waren de vergeving van zonden en de noodzaak van wedergeboorte.