Spurgeon overdenkt Davids gebed om geordende voetstappen: zijn volkomen onderworpenheid aan Gods wil, zijn zorgvuldige waakzaamheid over elk detail, zijn allesomvattende gehoorzaamheid, en de behoedzame vrees die in het gebed verscholen ligt.
Spurgeon roept christenen op alle kwaad te haten, eerst in zichzelf en dan in anderen, en toont hoe deze haat samengaat met liefde tot de zondaar, met vele redenen om de zonde te haten, en met concrete wegen om haar te doden, te herkennen en tegen te staan.
Jezus toont Zijn koninklijke en goddelijke macht door de verlamde niet alleen lichamelijk te genezen, maar hem eerst zijn zonden te vergeven. Spurgeon benadrukt dat ware vergeving zichtbaar wordt in een vernieuwd leven van gehoorzaamheid aan Christus, ook in het dagelijks leven thuis.
Satan’s Feestmaal. Satan serveert eerst de goede wijn — zelfvoldaanheid, werelds succes, respectabiliteit — en pas als men goed gedronken heeft, brengt hij het slechte. Christus daarentegen bewaart de beste wijn voor het einde.
Deze preek beschrijft hoe de zonde de mens beheerst, verleidt, ontmoedigt, beschuldigt en verontreinigt, maar ook hoe God door Jezus Christus de macht van de zonde overwint en Zijn kinderen bevrijdt. De gelovige verlangt niet alleen naar vergeving, maar ook naar volledige heiliging, totdat alle ongerechtigheid voorgoed is verdwenen en eeuwige overwinning wordt genoten in Gods aanwezigheid.
Deze preek waarschuwt tegen de misleiding van satan die zonde als onbeduidend voorstelt, en laat zien dat zelfs de kleinste zonden grote gevolgen hebben voor het hart, het geweten en de gemeenschap met God. Door talloze Bijbelse voorbeelden en indringende beelden roept de preek op tot bekering, waakzaamheid en een heilig leven in gemeenschap met Christus.
Deze indringende preek laat zien hoe zelfs de meest toegewijde gelovigen blijven worstelen met de inwonende zonde, en hoe juist een diepe ontmoeting met Gods heiligheid ons leert uitroepen: “Zie, ik ben te gering.” Tegelijk wijst de boodschap vol troost en ernst op de voortdurende noodzaak van waakzaamheid, afhankelijkheid van Gods genade en het volkomen genoegzame bloed van Christus voor...
Deze preek laat zien dat een gelovige niet langer onder de wet leeft, maar onder de genade van God in Jezus Christus. Juist die genade verbreekt de macht van de zonde, wekt liefde tot God in het hart en geeft kracht om in heiligheid te leven, niet uit slaafse vrees, maar uit dankbare liefde.
Spurgeon laat zien dat gelovigen zich vaak onwaardig en onvoorbereid voelen om aan het Heilig Avondmaal deel te nemen, maar dat zulke gevoelens hen niet van Christus hoeven weg te houden. Wie met een verlangend, berouwvol en oprecht hart tot Hem komt, mag vergeving, gemeenschap met God, geestelijke vernieuwing en diepe vreugde verwachten.
Velen vinden geen innerlijke vrede omdat zij, hoewel zij zeggen te geloven, niet bereid zijn zich onvoorwaardelijk aan Gods heerschappij en geboden te onderwerpen. Echte geestelijke vrede vindt men alleen wanneer iemand zich van de zonde afkeert, zijn wil aan Gods Woord onderwerpt en zich in de kracht van de Heilige Geest actief tegen het kwaad verzet.
Spurgeon preekt hartstochtelijk over 2 Koningen 7:19, waar een aanvoerder Gods belofte bespot en weliswaar voedsel in overvloed ziet, maar weigert ervan te eten – en sterft. Hij noemt ongeloof de moeder van alle zonden: het voedt het kwaad, hindert genade en maakt goede werken waardeloos. Ongelovigen aanschouwen de hemelse vreugde, maar blijven hongerig en buitengesloten – alleen gelovigen...
Dwaalt niet: noch hoereerders, noch afgodendienaars, noch overspelers, noch ontuchtigen, noch die bij mannen liggen, noch dieven, noch gierigaards, noch dronkaards, geen lasteraars, geen rovers zullen het Koninkrijk Gods beërven.
Spurgeon legt in deze preek uit waarom zonde op zichzelf 'buitengewoon zondig' is: het is rebellie tegen Gods recht en de moordenaar van Christus.
In deze preek behandelt Spurgeon hoe de wet doodt — van geestelijk dood zijn in de zonde tot een nieuw leven in Christus.
Wat is geloof? Waar leidt het toe? Een indringende uitleg over vertrouwend rusten op Christus voor tijd en eeuwigheid.
Zonde is dood! Velen zien zonde niet in haar ware gedaante, maar Gods wet is bindend. Een diepgaande analyse die het monster aan het licht brengt.
Kom nu, zegt de HEERE: al waren uw zonden scharlaken, ze worden wit als sneeuw! Een preek over vergeving.
Lees hoe Spurgeon vanuit Jesaja 1:18 laat zien dat zelfs scharlaken zonden sneeuwwit worden door Gods genade in Christus.
Ontvang vergeving en heiliging: Spurgeon roept zondaren op tot bekering, een gewillig hart en leven in Gods genadige liefde.
De Heere zegt: “Komt nu, en laat ons samen rechten.” – Spurgeon roept zondaars tot bekering, vergeving van zonden en een nieuw leven in Christus.
Ik heb gedwaald als een verloren schaap, zoek Uw knecht, want Uw geboden heb ik niet vergeten. Een preek van Charles Spurgeon over genade en verlossing.
De twee naturen strijden dagelijks in de christen: onze nieuwe natuur verlangt naar God, maar de oude wijkt niet zonder slag of stoot.
Gods genade bewaart voor struikelen en schenkt zekerheid in Christus: vertrouw niet op uzelf, maar op Jezus de Gekruisigde en Opgestane.
Vraag jij je af waarom je bent zoals je bent? Ontdek de diepere waarheid over onze menselijke natuur en Gods plan.
Een preek uitgesproken door C.H. Spurgeon, op een donderdagavond in het jaar 1855, in de New Park Street Chapel te Southwark. ‘Ik bid niet dat U hen uit de wereld wegneemt, maar dat U hen bewaart voor het kwade’ Joh. 17:15 Eng. vert. King James Version (KJV). De tekst bevat, zoals we eerder hebben opgemerkt, twee gebeden — een negatief en een positief gebed. Allereerst is er het...
Uw steun helpt ons om Het Spurgeon Archief in stand te houden. Dankzij uw bijdrage kunnen wij ons werk voortzetten en dit waardevolle archief gratis aanbieden en vrijhouden van reclame en commerciële invloeden.
Wij danken u hartelijk voor uw steun en betrokkenheid!
1834 – 1892 Was een Engelse baptistenpredikant in de puriteinse traditie. Belangrijke onderwerpen uit zijn prediking waren de vergeving van zonden en de noodzaak van wedergeboorte.