Een archief gewijd aan de geestelijke nalatenschap van C. H. Spurgeon.
Naar aanleiding van de jaarvergadering van zijn gemeente, met bijna vijfduizend leden, overdenkt Spurgeon dat het leven van de gelovige, eerst, vol zegen voor anderen zou moeten zijn, en, ten tweede, dat het streven van de gelovige altijd het winnen van zielen zou moeten zijn.
Spurgeon overdenkt Davids gebed om geordende voetstappen: zijn volkomen onderworpenheid aan Gods wil, zijn zorgvuldige waakzaamheid over elk detail, zijn allesomvattende gehoorzaamheid, en de behoedzame vrees die in het gebed verscholen ligt.
Spurgeon overdenkt de orde van een heilig leven, de regel waarnaar die orde geschikt wordt, en de grote Bestuurder van die orde: de Heere Zelf, met praktische toepassingen voor gemeente en persoonlijk leven.
Een vuurtoreninspecteur controleerde met een wit servet of alles echt schoon was. Zo laat Thomas zien dat alleen de Heere Jezus ons kan reinigen van onze zonden.
Spurgeon laat aan de hand van Jozefs geschiedenis het belang van beproeving zien, de bijzondere manier waarop het Woord van God een gelovige beproeft, en de voortduring en afsluiting van de beproeving op Gods bepaalde tijd, en spoort aan tot geduldig volharden totdat de HEERE Zelf uitkomst geeft.
Spurgeon behandelt Gods oordelen — Zijn wijze, liefdevolle beschikkingen over Zijn eigen volk — als een grote afgrond: vaak onpeilbaar voor ons verstand, maar juist daarom veilig vaarwater, vol verborgen schatten, en een weg tot nauwere gemeenschap met God Zelf.
Spurgeon roept christenen op alle kwaad te haten, eerst in zichzelf en dan in anderen, en toont hoe deze haat samengaat met liefde tot de zondaar, met vele redenen om de zonde te haten, en met concrete wegen om haar te doden, te herkennen en tegen te staan.
Aan de hand van de telling van de Levieten, ieder naar zijn dienst en zijn last, roept Spurgeon de gelovigen op, zich te laten monsteren voor de dienst van de HEERE — met gezag daartoe, met een eigen aanstelling naar ieders gave, en met de vraag wie zich daadwerkelijk meldt.
Een jonge matroos leerde dat hij tijdens het klimmen omhoog moest blijven kijken. Zo mogen ook wij, juist in moeilijke tijden, onze ogen richten op God en op Hem vertrouwen.
Bileams voorzegging tekent Christus als een ster. Spurgeon voert daarvoor zeven redenen aan: de ster als zinnebeeld van de heerschappij, beeld van de glans, voorbeeld van de bestendigheid, bron van invloed, bron van leiding, voorwerp van verwondering en heraut van de heerlijkheid.
Spurgeon wijst eerst de gewone, menselijke weg af: kwaad met kwaad vergelden voelt rechtvaardig aan, maar overwint niets en beschadigt de wreker zelf het meest. Alleen de goddelijke weg — het kwade actief overwinnen met goeddoen aan de vijand — ontwapent de tegenstander werkelijk en weerspiegelt de gezindheid van Christus Zelf.
Tijdens een grote brand ging het Metropolitan Tabernacle verloren. Thomas Spurgeon liet zien dat gebouwen kunnen verdwijnen, maar dat Gods Woord en het geloof nooit verloren gaan.
Uw steun helpt ons om Het Spurgeon Archief in stand te houden. Dankzij uw bijdrage kunnen wij ons werk voortzetten en dit waardevolle archief gratis aanbieden en vrijhouden van reclame en commerciële invloeden.
Wij danken u hartelijk voor uw steun en betrokkenheid!
1834 – 1892 Was een Engelse baptistenpredikant in de puriteinse traditie. Belangrijke onderwerpen uit zijn prediking waren de vergeving van zonden en de noodzaak van wedergeboorte.