Spurgeon schrijft zijn vader vanuit Cambridge over zijn thuiskomst met de jaarwisseling en zijn mogelijke komst naar Londen. Hij vertelt over de calvinistische verwachtingen daar, de kapel en zijn gemeente, en wenst de familie zegen.
Aan zijn ouders: Spurgeon vraagt vergeving voor zijn vorige brief en legt uit waarom hij voorlopig in Waterbeach blijft. Hij vraagt om gebed en preekschetsen, bespreekt zijn studieplannen en vindt troost in de uitverkiezing. Twee fragmenten aan zijn moeder volgen.
Spurgeon legt zijn vader de belangstelling van Stepney College voor en geeft redenen om voorlopig in Waterbeach te blijven. Hij laat de beslissing aan zijn vader en aan God, en wil hem niet tot last zijn.
Spurgeon schrijft zijn tante over de Tentoonstelling, het bezoek van de oude heer Jay en zijn onzekere toekomst. Hij is tevreden met zijn studie in de godgeleerdheid en bedankt haar voor haar vriendelijkheid.
Spurgeon schrijft zijn zoon Charles bij het begin van diens werkende leven: hij moedigt hem aan hard te werken en vol te houden, spreekt zijn hoop uit en wil dat hij, als hij niet predikt, geld verdient voor Jezus.
Spurgeon schrijft zijn zoon Charles vanuit Brighton: trouw in het dagelijks werk is dienst aan de Heere, maar de verloste verlangt ook naar directe dienst. Hij verheugt zich over Charles’ vreugde in het gebed en hoopt hem een leider te…
Spurgeon moedigt zijn zoon Charles aan de Colportage te helpen, hard te blijven studeren en dicht bij de Heere te leven. Hij raadt hem aan zich niet te ver vooruit vast te leggen en op de juiste deur te wachten.
Spurgeon wenst zijn zoon Tom zegen en voorspoed in zijn graveerwerk en zijn dienst op de kansel, die hij beide even gestaag wil zien doen, en vraagt hem zijn moeder te kussen.
Spurgeon stemt in met een zeereis voor zijn zwakke zoon Tom, hoopt dat hij daarna het College volgt en predikant wordt, en vertelt over een dame in San Remo die het jammer vond dat Jezus een Jood was.
Spurgeon is verheugd over zijn zoon Thomas en adviseert hem zich in Auckland te vestigen en voorlopig niet naar huis te komen. Hij bidt dat de Heere hem gebruikt om Nieuw-Zeeland voor Hem te winnen.
Spurgeon schrijft zijn zoon Thomas in Australië hoe blij het gezin met zijn brieven is. Hij hoopt op gezamenlijke prediking met Char, bespreekt de opleiding en wil dat Thomas vrij en onverstrikt thuiskomt.
De negentienjarige Spurgeon antwoordt op een verzoek om te preken en vertelt openhartig over zijn leeftijd en ervaring. Hij kan op 11 december komen en vraagt een spoedig antwoord om een vervanger te regelen.