“wij zullen Uw uitnemende liefde vermelden, meer dan den wijn”—Hooglied 1:4
Jezus laat Zijn volk Zijn liefde niet vergeten. Als ze alle liefde die ze hebben ontvangen zouden vergeten, dan komt Hij hen bezoeken met nieuwe liefde. “Vergeten jullie Mijn kruis?” zegt Hij. “Ik zal ervoor zorgen dat jullie eraan denken. Want aan Mijn tafel zal Ik Mij opnieuw aan jullie laten zien. Vergeten jullie wat Ik voor jullie deed in de raadzaal van de eeuwigheid? Ik zal jullie eraan herinneren. Jullie hebben namelijk een raadsman nodig en jullie zullen Mij klaar vinden zodra jullie Mij roepen.” Moeders laten zich door hun kinderen niet vergeten. Als de jongen naar Australië is vertrokken en niet naar huis schrijft, schrijft zijn moeder: “Is Jan zijn moeder vergeten?” Dan komt er een lieve brief terug. Die bewijst dat de zachte herinnering niet voor niets was. Zo is het ook met Jezus. Hij zegt tegen ons: “Denk aan Mij.” En ons antwoord is: “wij zullen Uw uitnemende liefde vermelden.” Wij zullen denken aan Uw liefde en aan haar onvergelijkelijke geschiedenis. Zij is oud, zo oud als de heerlijkheid die U bij de Vader had, voordat de wereld bestond. Wij denken eraan, o Jezus, hoe U in Uw eeuwige liefde onze Borg werd en ons tot Uw verloofde maakte. Wij denken aan de liefde die het offer van Uzelf bedacht. Tot de volheid van de tijd dacht die liefde na over dat offer, en zij verlangde naar het uur waarvan in de boekrol over U geschreven stond: “Zie, ik kom.” Wij denken aan Uw liefde, o Jezus, zoals ze zich aan ons liet zien in Uw heilige leven, van de kribbe in Bethlehem tot de hof van Gethsémané. Wij volgen U van de wieg tot het graf, want elk woord en elke daad van U was liefde. En wij verheugen ons in Uw liefde, die door de dood niet is uitgeput. Uw liefde scheen schitterend in Uw opstanding. Wij denken aan het brandende vuur van die liefde. Dat vuur laat U niet zwijgen totdat al Uw uitverkorenen veilig thuis zijn, totdat Sion verheerlijkt is en Jeruzalem vaststaat op haar eeuwige fundamenten van licht en liefde in de hemel.
