“Want dezen zelfden nacht heeft bij mij gestaan een engel Gods.”—Handelingen 27:23
Storm en lange duisternis, samen met het dreigende gevaar van schipbreuk, hadden de opvarenden van het schip in een droevige toestand gebracht. Eén man onder hen bleef volkomen kalm, en door zijn woord werden de anderen gerustgesteld. Paulus was de enige die moed genoeg had om te zeggen: “Daarom zijt goedsmoeds, mannen.” Er waren ervaren Romeinse legionairs aan boord en dappere oude zeelui. En toch had hun arme Joodse gevangene meer moed dan zij allemaal. Hij had een geheime Vriend Die zijn moed hoog hield. De Heere Jezus had een hemelse bode gestuurd om woorden van troost in het oor van Zijn trouwe dienaar te fluisteren. Daarom had Paulus een stralend gezicht en sprak hij als iemand die zich op zijn gemak voelde.
Als wij de Heere vrezen, mogen wij verwachten dat Hij op tijd ingrijpt wanneer onze nood het hoogst is. Stormen houden engelen niet bij ons vandaan, en duisternis houdt hen niet tegen. Serafs vinden het geen vernedering om de armste van de hemelse familie te bezoeken. Als engelen op gewone tijden zelden op bezoek komen, dan zullen zij in onze nachten van storm en onrust juist vaak komen. Vrienden kunnen ons verlaten wanneer wij onder druk staan, maar onze omgang met de bewoners van de engelenwereld zal overvloediger zijn. In de kracht van liefdevolle woorden, die via Jakobs ladder van de troon naar ons toe worden gebracht, zullen wij sterk zijn om grote daden te doen. Beste lezer, is dit voor jou een uur van nood? Vraag dan om bijzondere hulp. Jezus is de Engel van het verbond. Als je Zijn aanwezigheid nu oprecht zoekt, zal die je niet geweigerd worden. Wat die aanwezigheid aan hartverwarming brengt, weten zij die, net als Paulus, de engel van God naast zich hebben gehad in een nacht vol storm, toen de ankers niet meer hielden en de rotsen dichtbij waren.
“O engel van mijn God, wees dichtbij,
stil mijn angst te midden van het donker;
luid brult de wilde, stormachtige zee,
Uw aanwezigheid, Heere, zal mij troosten.”
