Spurgeon behandelt de heiliging van het gewone leven: eerst het horen van de bellen der paarden, in oorlog, staatsie, ontspanning, reizen, handel en zware arbeid, daarna het prijzen van hun muziek, en ten slotte de oproep om de eigen bellen, thuis, in de keuken, in de winkel, op deze noot te stemmen.
Spurgeon overdenkt Davids gebed om geordende voetstappen: zijn volkomen onderworpenheid aan Gods wil, zijn zorgvuldige waakzaamheid over elk detail, zijn allesomvattende gehoorzaamheid, en de behoedzame vrees die in het gebed verscholen ligt.
Spurgeon overdenkt de orde van een heilig leven, de regel waarnaar die orde geschikt wordt, en de grote Bestuurder van die orde: de Heere Zelf, met praktische toepassingen voor gemeente en persoonlijk leven.
Want David, als hij in zijn tijd (voor zijn geslacht) de raad Gods gediend had is ontslapen. Handelingen 13:36a (King James vertaling) e dienen ons eigen geslacht niet door het te ontvluchten. Iemand zegt: „De wereld is zo slecht, dat ik zo veel mogelijk probeer contacten ermee te vermijden. Zelfs het onderwijs in de christelijke leer is zo verwaterd en zo grondig achteruitgegaan dat ik er niets...
Uw steun helpt ons om Het Spurgeon Archief in stand te houden. Dankzij uw bijdrage kunnen wij ons werk voortzetten en dit waardevolle archief gratis aanbieden en vrijhouden van reclame en commerciële invloeden.
Wij danken u hartelijk voor uw steun en betrokkenheid!
1834 – 1892 Was een Engelse baptistenpredikant in de puriteinse traditie. Belangrijke onderwerpen uit zijn prediking waren de vergeving van zonden en de noodzaak van wedergeboorte.