“Indien Ik niet gekomen ware, en tot hen gesproken had, zij hadden geen zonde; maar nu hebben zij geen voorwendsel voor hun zonde.”—Johannes 15:22
Lees verder: Mattheüs 24:29-31.
De leugenaar, de hoereerder en de dronkaard zullen hun deel hebben met de ongelovigen. De hel is in de eerste plaats bestemd voor alle mensen die Christus verachten, want dat is de hoofdzonde, het fundamentele kwaad, en daarom worden mensen veroordeeld. Andere ongerechtigheden volgen daarna, maar deze is de eerste om hen te veroordelen. Stel u voor dat de tijd voorbij is en de oordeelsdag is aangebroken. We zijn allen bijeenverzameld, levenden en doden. Het trompetsignaal klinkt uitzonderlijk luid en langdurig. We zijn allen vol aandacht en verwachten iets wonderbaarlijks. De beurs ligt stil, de winkelier heeft zijn zaak verlaten, de straten staan vol mensenmassa’s. Alle mensen staan stil; zij voelen dat de laatste grote afrekening gekomen is en dat ze nu hun rekening voor de eeuwigheid moeten opmaken. Een plechtige stilte vervult de lucht, geen geluid is te horen. Alles, alles is stil. Nu drijft er een grote witte wolk door de lucht, indrukwekkend om te zien, en dan — luister! — klinkt de tweevoudige roep van de opgeschrikte aarde. Op die wolk zit Iemand, de Zoon des mensen gelijk. Ieder oog kijkt, en uiteindelijk klinkt het als uit één mond: “Hij is het! Hij is het!” Daarna hoort u enerzijds kreten als: “Halleluja, halleluja, halleluja! Welkom, welkom, welkom, Zoon van God!” Maar daarmee vermengd klinkt een donkere bastoon, het wenen en weeklagen van de mensen die Hem hebben vervolgd en verworpen. Luister, ik geloof dat ik de klanken kan ontleden! Ik geloof dat ik de woorden kan horen, ieder afzonderlijk, als een doodsklok. Wat zeggen zij? Ze zeggen tot de bergen en tot de steenrotsen: “Valt op ons, en verbergt ons van het aangezicht Desgenen, Die op den troon zit.”
Ter overdenking Wat we in de eeuwigheid over Christus zullen zeggen, is een versterkte versie van onze houding tegenover Hem in de tijd. In dit leven hebben we de gelegenheid om van gedachten te veranderen en op Christus te vertrouwen; in de eeuwigheid zullen we nooit een andere toon kunnen aanslaan (Mattheüs 25:30, 46). Preek 194
