“Indien de priester, die gezalfd is, zal gezondigd hebben, tot schuld des volks, zo zal hij voor zijn zonde, die hij gezondigd heeft, offeren een var, een volkomen jong rund, den HEERE ten zondoffer.”—Leviticus 4:3
Lees verder: Openbaring 5:1-14.
Wie Christus wil prediken, maar niet de gekruisigde Christus, mist de ziel en de kern van ons heilige geloof. “… dat Hij nu afkome van het kruis, en wij zullen Hem geloven”, roepen de unitariërs. Zij willen alles, behalve een gekruisigde God. Maar juist daarin ligt het diepste geheim, het hart en de kern van ons vertrouwen. Een Verlosser Die regeert: daar verheug ik mij in. De gedachte aan de heerlijkheid die komt, laat onze ogen stralen. Toch is de bloedende Verlosser de hoop van de zondaar. De zondaar zoekt troost bij het kruis, het middelpunt van de ellende. Hij zoekt die niet bij de ster van Bethlehem of de brandende zon van het duizendjarig rijk. Iemand die zich bij onze gemeente aansloot, zei: “Meneer, ik geloofde in een verheerlijkte Christus, maar dat gaf mij nooit troost. Nu ik geloof in een gekruisigde Christus, heb ik vrede.” Op Golgota is troost, en alleen daar. Dat Jezus leeft, is een vreugde. Maar de grond van die vreugde is dat Hij Die leeft eens is geslacht. Dat Hij eeuwig regeert, is een kostbare waarheid. Maar dat de hand die de zilveren scepter vasthoudt eens is doorboord, is het grote geheim van onze vreugde. O geliefden, ga niet naar plaatsen waar uw ogen het kruis van Christus niet kunnen zien. Geef het bestuderen van het kruis nooit op voor het overdenken van de leer van het evangelie, van de voorschriften in Gods Woord of van de profetieën in de Schrift. Het kruis is de plaats van uw geestelijke geboorte. Het moet ook de plek zijn waar uw gezondheid wordt hersteld, want het is het ziekenhuis voor elke zondezieke ziel. Het bloed is de echte balsem van Gilead. Het is het enige geneesmiddel dat elke geestelijke ziekte geneest.
Ter overdenking
Paulus had één uitgangspunt: niets anders prediken dan Jezus Christus, de Gekruisigde (1 Korinthe 1:23; 2:2). De Heere Jezus Christus stelde het heilig avondmaal in om Zijn offer aan het kruis in het middelpunt van onze gedachten te houden (1 Korinthe 11:23-26).
Preek 739, 10 maart 1867
