“Mijn Liefste is mij een bundeltje mirre, dat tussen mijn borsten vernacht.”—Hooglied 1:13
Lees verder: Psalm 21:1-7.
De christen vindt vreugde, net als andere mensen, in de gewone zegeningen van het leven. Er is voor hem betovering in muziek, voortreffelijkheid in schilderkunst en schoonheid in beeldhouwkunst. Voor hem preken de heuvels majesteit, zijn de rotsen lofzangen van verhevenheid en zijn de dalen lessen van liefde. Hij kan alles om zich heen zien met een oog dat even helder en vreugdevol is als dat van ieder ander. Hij wordt blij van zowel Gods gaven als Zijn werk. Hij is niet ongevoelig voor het geluk van zijn gezin. Rond zijn haard vindt hij geluk, en zonder dat geluk zou zijn leven inderdaad akelig zijn. Zijn kinderen vullen zijn huis met vrolijkheid, zijn vrouw is zijn vreugde en troost en zijn vrienden zijn zijn steun en verfrissing. Hij aanvaardt de vreugde waaraan hij zijn ziel en lichaam kan overgeven, voor zover God het verstandig vindt hem die te geven. Maar hij zal u vertellen dat hij in deze vreugde, of in al deze vreugden samen, niet de vreugde vindt die hij in de Persoon van Jezus Christus vindt. Broeders, er is wijn die geen wijngaard op aarde u ooit heeft kunnen geven. Er is brood dat zelfs de korenvelden van Egypte niet zouden kunnen voortbrengen. Toen we zagen dat anderen hun god in aardse vreugde vonden, zeiden u en ik dat zij mochten roemen in goud, zilver en kleding, maar dat wij ons verheugden “in den God mijns heils”. We zien dat de vreugde van de wereld nauwelijks beter is dan de schillen voor de zwijnen, vergeleken met Jezus, het hemelse manna. Ik heb liever een hap van Christus’ liefde en een slok van Zijn gemeenschap dan een wereld vol vleselijke vreugde. Wat is het stro tegenover het koren? Wat is glinsterend namaakglas tegenover een echte diamant? Wat is een droom tegenover de heerlijke werkelijkheid?
Ter overdenking
Materiële, aardse vreugde duurt maar even. Zelfs zonder deze vreugde heeft de christen nog steeds zijn geestelijke vreugde. Die geestelijke vreugde is blijvend (Hebreeën 10:34; Johannes 16:22). Kent u deze vreugde? Zo ja, waardeert u die vreugde?
Preek 558, 6 maart 1864
