“Gij zult niet vrezen voor den schrik des nachts”—Psalm 91:5
Wat is dat voor schrik? Het kan de kreet zijn van “brand!” of het geluid van inbrekers. Het kunnen ook dingen zijn die we ons verbeelden, of de gil van plotselinge ziekte of dood. We leven in een wereld van dood en verdriet. Daarom kunnen we narigheid verwachten in de nachtelijke uren, net zo goed als onder de felle gloed van de brandende zon. Toch hoeft ons dat niet bang te maken. Wat die schrik ook is, de belofte zegt dat de gelovige niet zal vrezen. Waarom zou hij ook? Laten we het persoonlijker maken: waarom zouden wij bang zijn? God, onze Vader, is hier en Hij zal hier zijn in alle eenzame uren. Hij is een almachtige Wachter, een Bewaarder Die nooit slaapt, een trouwe Vriend. Er kan niets gebeuren zonder Zijn beschikking, want zelfs de hel valt onder Zijn gezag. Voor Hem is de duisternis niet donker. Hij heeft beloofd een muur van vuur te zijn rondom Zijn volk — en wie kan door zo’n muur heen breken? Mensen van de wereld hebben alle reden om bang te zijn. Zij hebben een toornige God boven zich, een schuldig geweten in zich en een gapende hel onder zich. Maar wij die rusten in Jezus zijn door Zijn rijke barmhartigheid van dit alles gered. Als we toegeven aan dwaze angst, onteren we onze belijdenis en brengen we anderen aan het twijfelen over de echtheid van het geloof. We moeten bang zijn om bang te zijn, anders bedroeven we de Heilige Geest door ons dwaze wantrouwen. Weg dan, sombere voorgevoelens en ongegronde zorgen! God is niet vergeten genadig te zijn. Hij heeft Zijn tedere barmhartigheid niet opgesloten. Het kan nacht zijn in de ziel, maar er hoeft geen schrik te zijn, want de God van liefde verandert niet. Kinderen van het licht kunnen in het donker wandelen, maar daarom zijn ze nog niet verworpen. Integendeel, juist dan kunnen ze bewijzen dat ze aangenomen kinderen zijn door op hun hemelse Vader te vertrouwen, zoals huichelaars dat niet kunnen.
“Al is de nacht donker en troosteloos,
toch verbergt de duisternis niets voor U.
U bent het, Die zonder ooit moe te worden
waakt waar Uw volk is.”
