Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen. Lukas 23:34
Op dat moment voelde onze Heere de eerste pijn van de kruisiging; de beulen hadden net de spijkers door Zijn handen en voeten geslagen. Hij moet zich overweldigend terneergeslagen hebben gevoeld en, tussen de intense pijn van de nacht in Getsemane en de geseling en wrede spot die Hij de hele ochtend had moeten doorstaan van Kajafas, Pilatus, Herodes en de Praetoriaanse Garde, moet Hij in een staat van extreme zwakte hebben verkeerd. Maar ondanks de uitputting van de afgelopen uren en de pijn van het heden, liet Hij zich niet weerhouden om te blijven bidden. Het Lam van God was stil in Zijn omgang met mensen, maar niet in Zijn relatie met God. Stom als een schaap voor zijn scheerders, sprak Hij geen woord ter verdediging tegenover de mensen, maar in Zijn hart bleef Hij tot Zijn Vader roepen. Geen pijn en geen zwakte konden Zijn heilige smeekbeden tot zwijgen brengen. Wat een krachtig voorbeeld geeft onze Heere aan jou! Daarom moet je, zolang je hart nog klopt, blijven bidden. Laat het lijden je niet wegdrijven van de troon der genade, maar laat het je juist dichterbij brengen.
