“Hij zal voor geen kwaad gerucht vrezen; zijn hart is vast, betrouwende op den HEERE.”—Psalm 112:7
Onzekerheid is vreselijk. Als we geen nieuws van huis hebben, worden we gauw ongerust, en we kunnen ons niet wijsmaken dat “geen nieuws goed nieuws is”. Het geloof is het geneesmiddel tegen deze droefheid; de Heere geeft ons door Zijn Geest een heilige rust in het gemoed, en alle angst voor het heden en voor de toekomst verdwijnt.
Het vaste hart waarover de psalmist spreekt, moeten we vurig zoeken. Het gaat niet om het geloven van deze of gene belofte van de Heere, maar om de algemene houding van onwankelbaar vertrouwen op onze God, het vertrouwen dat Hij ons nooit zelf kwaad zal doen en ook niet zal toelaten dat iemand anders ons schaadt. Dit voortdurende vertrouwen gaat zowel het onbekende als het bekende in het leven tegemoet. Laat morgen brengen wat het wil, onze God is de God van morgen. Wat er ook gebeurd mag zijn zonder dat wij het weten: onze Jehova is de God van het onbekende, net zo goed als van het bekende. Wij zijn vastbesloten de Heere te vertrouwen, wat er ook gebeurt. Als het allerergste zou gebeuren, is onze God nog steeds de grootste en de beste. Daarom zullen wij niet bang zijn, ook al schrikken we op van het kloppen van de postbode of maakt een telegram ons midden in de nacht wakker. “De HEERE leeft”, en wat kunnen Zijn kinderen dan vrezen?
