“Wetende, dat gij hebt in uzelven een beter en blijvend goed in de hemelen.”—Hebreeën 10:34
Dat is goed. Ons bezit hier is niet erg stevig; er zit niets wezenlijks in. Maar God heeft ons een belofte gegeven van grondbezit in het land van de heerlijkheid, en die belofte komt met zo’n volle zekerheid in ons hart dat wij in onszelf weten dat wij daar een blijvend bezit hebben. Ja, wij hebben het nu al. Men zegt: “Een vogel in de hand is beter dan tien in de lucht”, maar wij hebben onze vogel in de lucht en in de hand. De hemel is nu al van ons. Wij hebben de eigendomsakte, wij hebben het onderpand, wij hebben de eerstelingen. Wij hebben de hemel in de prijs die ervoor is betaald, in de belofte en in het beginsel; dit weten wij niet alleen van horen zeggen, maar “in uzelven”.
Moet de gedachte aan het betere bezit aan de overkant van de Jordaan ons niet verzoenen met onze verliezen van nu? Ons zakgeld kunnen we kwijtraken, maar onze schat is veilig. We hebben de schaduwen verloren, maar het wezenlijke blijft, want onze Zaligmaker leeft, en de plaats die Hij voor ons heeft bereid, blijft bestaan. Er is een beter land, een beter bezit, een betere belofte; en dit alles komt tot ons door een beter verbond. Laten we daarom opgeruimder zijn en tegen de Heere zeggen: “Te allen dage zal ik U loven, en Uw Naam prijzen in eeuwigheid en altoos.”
