“Daarom weest gij sterk, en laat uw handen niet verslappen; want er is loon naar uw werk.”—2 Kronieken 15:7
God had grote dingen gedaan voor koning Asa en Juda, en toch waren zij een zwak volk. Hun voeten waren erg wankel op de wegen van de Heere en hun hart erg weifelend, zodat zij erop gewezen moesten worden dat de Heere met hen zou zijn zolang zij met Hem waren, maar dat Hij hen zou verlaten als zij Hem verlieten. Ook werden zij herinnerd aan het zusterkoninkrijk: hoe slecht het in zijn opstand verging en hoe genadig de Heere voor dat koninkrijk was toen het berouw toonde. De Heere wilde hen vastmaken in Zijn weg en sterk maken in gerechtigheid. Zo zou het ook bij ons moeten zijn. God verdient het gediend te worden met alle kracht waartoe wij in staat zijn.
Als de dienst aan God iets waard is, is hij alles waard. Wij zullen onze beste beloning in het werk van de Heere vinden als wij het met vastberaden ijver doen. Onze arbeid is niet ijdel in de Heere, en dat weten wij. Halfslachtig werk brengt geen loon; maar als wij heel onze ziel in de zaak leggen, zullen wij voorspoed zien. Deze tekst werd aan de schrijver van deze overdenkingen gestuurd op een dag met een vreselijke storm, en ze bracht hem op het idee om alle stoom erop te zetten, in de zekerheid dat hij veilig de haven zou bereiken met een prachtige lading.
