“Zodat wij vrijmoediglijk durven zeggen: De Heere is mij een Helper, en ik zal niet vrezen, wat mij een mens zal doen.”—Hebreeën 13:6
Omdat God ons nooit zal verlaten of begeven, kunnen wij best tevreden zijn met wat wij hebben. Omdat de Heere van ons is, kunnen wij nooit zonder vriend, schat en woning zijn. Deze zekerheid kan ons helemaal onafhankelijk van mensen doen voelen. Onder zulke hoge bescherming worden wij niet verleid om voor onze medemensen te kruipen en hun toestemming te vragen om ons eigen leven te leiden. Wat wij zeggen, zeggen wij vrijmoedig, en wij trotseren alle tegenspraak.
Wie God vreest, hoeft niets anders te vrezen. Wij moeten zo’n ontzag hebben voor de levende Heere dat alle bedreigingen van de trotsste vervolger niet meer indruk op ons maken dan het fluiten van de wind. Mensen kunnen ons tegenwoordig niet zoveel aandoen als toen de apostel het vers schreef dat boven deze bladzijde staat.
Folterbanken en brandstapels zijn uit de mode. De reus Paus kan de pelgrims nu niet meer verbranden. Als de volgelingen van valse leraars het met wrede spot en hoon proberen, verbaast ons dat niet, want de mensen van deze wereld kunnen het hemelse zaad niet liefhebben. Wat dan nog? Wij moeten de hoon van de wereld dragen. Er breekt geen bot van.
Laten wij met Gods hulp moedig zijn. Laat de wereld razen als ze wil, maar laten wij haar niet vrezen.
