Voor Iedere Avond

“Doch Hij antwoordde haar niet een woord”—Mattheüs 15:23

Oprechte zoekers die de zegen nog niet hebben ontvangen, kunnen troost putten uit dit verhaal. De Zaligmaker gaf de zegen niet meteen, ook al had de vrouw groot geloof in Hem. Hij was van plan haar die te geven, maar Hij wachtte nog even. “Doch Hij antwoordde haar niet een woord.” Waren haar gebeden niet goed? Beter kon niet. Was haar nood niet groot? Droevig groot. Voelde zij haar nood niet genoeg? Zij voelde die overweldigend. Was zij niet ernstig genoeg? Zij was dat met heel haar hart. Had zij geen geloof? Zij had er zoveel van dat zelfs Jezus zich verwonderde en zei: “O vrouw! groot is uw geloof.” Zie dus: het is waar dat geloof vrede brengt, maar het brengt die niet altijd meteen. Er kunnen redenen zijn waarom het geloof eerst op de proef gesteld wordt en nog niet beloond. Echt geloof kan in de ziel zijn als een verborgen zaadje dat nog niet is uitgelopen en nog niet tot bloei is gekomen in vreugde en vrede. Een pijnlijke stilte van de Zaligmaker is de zware beproeving van menige zoekende ziel. Maar nog zwaarder is het leed van een hard, snijdend antwoord zoals dit: “Het is niet betamelijk het brood der kinderen te nemen, en den hondekens voor te werpen.” Velen vinden bij het wachten op de Heere meteen vreugde, maar dat geldt niet voor allen. Sommigen, zoals de cipier, worden in een ogenblik van duisternis tot licht gebracht, maar anderen zijn planten die langzamer groeien. Er kan je een dieper besef van zonde gegeven worden in plaats van een besef van vergeving. Dan heb je geduld nodig om die zware slag te verdragen. Ach, arm hart, ook al slaat en verplettert Christus je, of doodt Hij je zelfs: vertrouw Hem. Ook al zegt Hij een boos woord tegen je, geloof in de liefde van Zijn hart. Houd niet op mijn Meester te zoeken en te vertrouwen, ik smeek het je, omdat je de voelbare vreugde waarnaar je verlangt nog niet hebt gekregen. Werp jezelf op Hem en steun volhardend op Hem, ook waar je nog niet met vreugde kunt hopen.