Ik ga heen om een plaats voor jullie gereed te maken… Johannes 14:3
Niemand weet precies wat er in de toekomst gaat gebeuren, behalve wat God in de Bijbel heeft verteld. Voordat Spurgeon voor de laatste keer naar Frankrijk vertrok, wist hij niet wat hem te wachten stond. Ook de mensen die van hem hielden, wisten dat niet. Voordat hij in oktober 1891 vertrok, vroegen veel mensen wanneer hij terug zou komen. Tegen iedereen zei hij: “Ik zal in februari thuis zijn.” Wat bedoelde hij daarmee? Misschien bedoelde Spurgeon zijn huis in Londen. Daar had hij jarenlang gewoond en hij voelde zich daar thuis.Maar er was nog een andere betekenis. Welke andere thuis had hij? Je begrijpt het vast al: de hemel. Op de laatste dag van januari 1892, om 11.05 uur ’s avonds — minder dan een uur voordat februari begon — stierf hij. Wat hij had gezegd, kwam dus precies uit. In februari kwam hij thuis in de hemel. God maakte de mens oorspronkelijk om thuis te zijn bij Hem. Adam en Eva leefden in de hof van Eden en genoten van hun omgang met God. Alles was daar volmaakt.
Maar toen gebeurde er iets ergs. Adam en Eva waren ongehoorzaam en zondigden. Daardoor voelden ze zich niet langer thuis bij God. Hun vriendschap met Hem werd verbroken. God stuurde hen weg uit de hof. Een vlammend zwaard hield hen tegen om terug te gaan. Ze waren hun thuis kwijtgeraakt. Sinds die tijd leven mensen zonder echt geestelijk thuis. Veel mensen weten niet waar ze vandaan komen of waar ze naartoe gaan.
Maar iemand die in de Heere Jezus gelooft, weet dat wel. Hij gaat naar huis — naar de hemel! Jezus zei: “Als Ik heengegaan ben en plaats voor u gereedgemaakt heb, kom Ik terug en zal u tot Mij nemen, opdat ook u zult zijn waar Ik ben” (Johannes 14:3). Hoog boven de blauwe hemel is er een thuis voor kinderen, waar Jezus in heerlijkheid regeert, een thuis vol vreugde en vrede. Er is geen huis op aarde dat daar mee vergeleken kan worden, want daar is iedereen gelukkig — volmaakt gelukkig. Spurgeon ging naar zijn thuis in de hemel, het thuis van al Gods kinderen.
