Ik heb de goede strijd gestreden. Ik heb de loop tot een einde gebracht. Ik heb het geloof behouden. 2 Timotheüs 4:7
Spurgeon stierf in Menton in Frankrijk. Toch wilde hij begraven worden in Norwood Cemetery in Londen, wachtend op de opstanding wanneer de Heere terugkomt. Hij wilde begraven worden dicht bij andere leden en leiders van zijn kerk, zodat ze ook in de dood dicht bij elkaar zouden zijn. Daarom werd zijn lichaam teruggebracht naar Londen. Heel veel mensen waren verdrietig om zijn dood. Wel honderdduizend mensen bezochten herdenkingsdiensten. Daarna vond de begrafenis plaats.
Eerst was er een lange stoet van rijtuigen. De tocht ging vijf mijl van de Metropolitan Tabernacle naar Norwood Cemetery. De stoet was zelfs twee mijl lang en bestond uit tweeënveertig rijtuigen! Voorop reden politieagenten te paard. Daarachter kwam Spurgeons lege rijtuig. Op de open lijkwagen stonden aan beide kanten de woorden: “Ik heb de goede strijd gestreden. Ik heb de loop tot een einde gebracht. Ik heb het geloof behouden.” Langs de straten stonden overal mensen. Kerkklokken luidden en winkels en cafés sloten uit respect.
Achthonderd politieagenten stonden strak in de houding terwijl de rijtuigen voorbijreden. Honderdduizenden mensen keken toe. Veel gebouwen waren versierd met zwarte doeken en vlaggen hingen halfstok. De stoet kwam ook langs het weeshuis dat Spurgeon had opgericht. Op een podium stonden alle jongens en meisjes die daar woonden. Een man vroeg: “Waar wachten al die mensen op?” Een vrouw antwoordde: “Weet u dat niet? Het is de begrafenis van Spurgeon!” De man zei verbaasd: “Spurgeon? Bedoelt u die predikant van de Tabernacle? Ik wist niet dat Londen zoveel om een predikant gaf!” Maar dat deden ze wel.
Bij de begraafplaats spraken verschillende mensen. Daarna werd Spurgeon begraven. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vielen er bommen op de begraafplaats en werden veel graven beschadigd. Maar Spurgeons graf bleef bijna helemaal onbeschadigd. Eerder had Spurgeon eens gezegd: “Binnenkort zullen er veel mensen op straat staan. Iemand zal vragen: ‘Wie is dat?’ En dan zal het antwoord zijn: ‘Dat is Spurgeon!’ ‘De predikant van de Tabernacle?’ ‘Ja, vandaag wordt hij begraven.’”
Hij hoopte dat mensen dan zouden herinneren dat hij hen altijd ernstig had gewaarschuwd om na te denken over eeuwige dingen en om naar Christus te zien. Hij wilde dat niemand later zou kunnen zeggen dat hij hen nooit had gewezen op de weg naar redding.
