“Hij antwoordde en zeide: Ziet, ik zie vier mannen, los wandelende in het midden des vuurs, en er is geen verderf aan hen; en de gedaante des vierden is gelijk eens zoons der goden.”—Daniël 3:25
Lees verder: Handelingen 13:33-52.
Ik durf te zeggen dat Luther, net als andere mannen, respect had voor zijn eigen karakter en enige eerbied voor de publieke opinie. Ik durf te zeggen dat hij bereid was de denkbeelden en het gezag van zijn tijd te eerbiedigen, die beide hun oorsprong vonden in het oude stelsel van Rome. Maar op een gegeven moment deed de paus deze Duitse onruststoker in de ban. Dat was goed voor Luther. Voortaan hoefde hij niet meer aan vrede te denken of erover te dromen. Zijn banden waren nu verbroken. Hij verbrandde de pauselijke bul en brulde: “De paus van Rome doet Maarten Luther in de ban, en ik, Maarten Luther, doe de paus van Rome in de ban. De wereld haat mij, maar er is geen liefde verloren tussen ons, want ik waardeer haar zoals zij mij waardeert. Het is een verbeten strijd.” Deze man werd pas duidelijk toen de wereld hem aanviel. Het is heerlijk om de druk van zoveel minachting te ondergaan. De ziel wordt gehard door het sterke besef dat het goede allesbehalve verachtelijk is, omdat zijn vriend veracht wordt. U vraagt: “Waarom word ik zo behandeld om een verklaring van de waarheid? Ik was geneigd te zwichten en tot overeenstemming te komen, maar hierna zal dat nooit gebeuren! U hebt onze band verbroken.” Als de mens het ergste gedaan heeft, zoals Nebukadnezar, waarom konden Sadrach, Mesach en Abed-Nego dan zeggen: “Wat kan hij nog meer doen? Hij heeft ons in een vurige oven gegooid en die zeven keer heter gestookt. Hij heeft het ergste gedaan, waarvoor zouden wij nog vrezen?” Wanneer de vervolging woedt, is het wonderlijk welke vrijheid dat een kind van God geeft. Denk aan Luther, Knox, Calvijn, Wycliffe, Bradford, Latimer en vele anderen! Na God hebben deze mensen hun vrijheid van spreken en hun gewetensvrijheid te danken aan het feit dat de wereld hen van elke hoop op wereldse winst had verstoten. Daardoor zijn de banden met haar verbroken.
Ter overdenking
Denk aan de toenemende vrijmoedigheid van een man terwijl hij om Christus’ wil door de Farizeeën verstoten werd (Johannes 9:24-38). Eén plus God is altijd een meerderheid.
Preek 662, 26 november 1865
