“Jezus zeide tot hem: Sta op, neem uw beddeken op, en wandel.”—Johannes 5:8
Net als veel anderen had de zieke man gewacht op een wonder en op een teken. Vermoeid hield hij het water van de badplaats in het oog, maar er kwam geen engel, of in elk geval niet voor hem. Toch bleef hij wachten, want hij dacht dat dit zijn enige kans was. Hij wist niet dat er vlakbij hem Iemand stond, Wiens woord hem in een ogenblik kon genezen. Velen verkeren in dezelfde toestand. Ze wachten op een bijzonder gevoel, een opvallende indruk of een hemels visioen. Ze wachten tevergeefs en turen naar niets. Zelfs als er in enkele gevallen echt opvallende tekenen te zien zijn, dan zijn die zeldzaam, en niemand heeft het recht om ze voor zichzelf te verwachten. Zeker niet wie merkt dat hij te zwak is om iets te doen met het bewegen van het water, ook al zou het komen. Het is een heel droevige gedachte dat tienduizenden mensen nu wachten, terwijl ze de middelen en verordeningen gebruiken, geloften afleggen en goede voornemens maken. Zo wachten ze al eindeloos lang, tevergeefs, volkomen tevergeefs. Intussen vergeten deze arme zielen de Zaligmaker, Die nu bij hen is en hun zegt: Kijk naar Hem en word gered. Hij kan hen meteen genezen, maar zij wachten liever op een engel en een wonder. Hem vertrouwen is de zekere weg naar elke zegen, en Hij verdient het volste, onvoorwaardelijke vertrouwen. Maar door hun ongeloof kiezen ze liever de koude zuilengangen van Bethesda dan de warme schoot van Zijn liefde. O, dat de Heere vanavond Zijn oog richt op de menigten die in deze toestand verkeren! Moge Hij vergeven dat zij Zijn goddelijke kracht zo gering achten. Moge Hij hen roepen met die lieflijke, onweerstaanbare stem om op te staan van hun bed van wanhoop en in de kracht van het geloof hun bed op te nemen en te wandelen. O Heere, verhoor ons gebed voor al zulke mensen op dit stille uur van zonsondergang. Laat hen kijken en leven voordat de dag aanbreekt.
Beste lezer, is er in dit gedeelte iets voor jou?
