24 februari — Eerst horen, dan gehoord worden

“Indien gij in Mij blijft, en Mijn woorden in u blijven, zo wat gij wilt, zult gij begeren, en het zal u geschieden.”—Johannes 15:7

Let goed op: wij moeten Jezus horen spreken als wij verwachten dat Hij ons hoort spreken. Als wij geen oor hebben voor Christus, heeft Hij geen oor voor ons. Naarmate wij horen, zullen wij gehoord worden.

Wat we horen, moet bovendien blijven. Het moet in ons leven en in ons karakter blijven als een werkzame kracht. We moeten de waarheden aannemen die Jezus heeft onderwezen, de geboden die Hij gaf en de bewegingen van Zijn Geest in ons; anders hebben we geen kracht bij de genadestoel.

Stel dat wij de woorden van onze Heere aannemen en dat ze in ons blijven: wat een grenzeloos veld van voorrechten gaat dan voor ons open! Wij mogen in het gebed krijgen wat wij willen, omdat wij onze wil al aan het gebod van de Heere hebben overgegeven. Zo worden Elia’s opgeleid om de sleutels van de hemel te hanteren en de wolken te sluiten of te openen. Zo iemand is meer waard dan duizend gewone christenen. Verlangen wij er nederig naar om voorbidders te zijn voor de gemeente en de wereld, en net als Luther van de Heere te mogen krijgen wat wij willen? Dan moeten we ons oor neigen tot de stem van de Geliefde, Zijn woorden als een schat bewaren en ze zorgvuldig gehoorzamen. Wie krachtig wil bidden, moet wel “aandachtiglijk” horen.