“Maar bij alle kinderen Israels zal niet een hond zijn tong verroeren, van de mensen af tot de beesten toe; opdat gijlieden weet, dat de HEERE tussen de Egyptenaren en tussen de Israelieten een afzondering maakt.”—Exodus 11:7
Wat! Heeft God macht over de tongen van honden! Kan Hij onze eigen honden het blaffen beletten? Ja, dat is zo. Hij kan voorkomen dat een Egyptische hond een van de lammeren van Israëls kudde aanvalt. Brengt God honden tot zwijgen, en ook mensen die als honden zijn, en de grote hond voor de poort van de hel? Laten we dan zonder angst onze weg gaan.
Als Hij toelaat dat honden hun tong verroeren, kan Hij toch hun tanden tegenhouden. Ze kunnen vreselijk lawaai maken en ons toch geen echte schade doen. Maar wat is rust heerlijk! Wat is het prachtig om tussen vijanden rond te lopen en te merken dat God hen met ons in vrede laat leven! Zoals Daniël in de leeuwenkuil zijn we ongedeerd te midden van verwoesters.
Och, mocht dit woord van de Heere aan Israël vandaag ook voor mij waar zijn! Valt de hond mij lastig? Ik zal het mijn Heere over hem vertellen. Heere, hij trekt zich niets van mijn smeekbeden aan; spreek U het woord van macht, en hij moet gaan liggen. Geef mij vrede, o mijn God, en laat mij Uw hand er zo duidelijk in zien dat ik heel helder het verschil merk dat Uw genade tussen mij en de goddelozen heeft gemaakt!
