“En de engel zeide tot hen: Vreest niet… dat u heden geboren is de Zaligmaker, welke is Christus, de Heere, in de stad Davids.”—Lukas 2:10-11
Lees verder: Jesaja 9:2-7.
Let op het woord van de engel: “dat u heden geboren is de Zaligmaker.” Onze Heere Jezus is in zekere zin meer dan Adam. Adam werd niet geboren. Adam heeft nooit de gevaren en zwakheden van een kindje moeten doorstaan. Hij kende de kleinheid van de kindertijd niet. Hij was direct volgroeid. Vader Adam kon niet met mij meevoelen als baby en kind. Maar hoe menselijk is Jezus! Hij werd met ons gewiegd in de kribbe. Hij begint niet midden in het leven met ons, zoals Adam, maar Hij vergezelt ons in de pijn, zwakheid en gebreken van een kindje en Hij blijft bij ons tot het graf. Geliefden, dit is zo’n zoete troost. Hij Die vandaag God is, was eens een kindje. Als mijn zorgen dus klein zijn, zelfs onbeduidend en bijna kinderlijk, kan ik naar Hem toe, want ook Hij was eens een kind. De groten van deze aarde mogen spotten met dit arme kind en zeggen: “U bent te klein, uw probleem is te klein voor medelijden.” Dan herinner ik u met nederige vreugde eraan dat de Hemelkoning aan de borst van een vrouw hing en in doeken gewikkeld was. Daarom vertel ik Hem al mijn verdriet. Hoe wonderlijk dat Hij een kind is geweest en toch God is over alles, gezegend tot in eeuwigheid! Nu ben ik niet meer bang voor God. Deze gezegende band tussen mij en God, het heilige Kind Jezus, heeft alle vrees weggenomen. Let erop dat de engel iets zegt over Zijn taak en over Zijn geboorte: “dat u heden geboren is de Zaligmaker.” Het doel waarvoor Hij geboren werd en in de wereld kwam, was om ons van de zonde te verlossen. Waarvoor waren wij bang? Waren we niet bang voor God omdat we voelden dat we door de zonde verloren waren? Nu dan, hier is vreugde op vreugde.
Ter overdenking
Adam was geschapen, maar nooit geboren. Hij vereenzelvigde zich met ons alleen als schepsel en zondaar (Romeinen 5:12). Christus, de tweede Adam (Romeinen 5:14), was nooit geschapen, maar Zijn geboorte was een belangrijk deel van Zijn vereenzelviging met ons, zodat gelovigen met Hem vereenzelvigd konden worden als zonen van God (Galaten 4:4-5).
Preek 727, 23 december 1866
