“Gij, die wedergeboren zijt, niet uit vergankelijk, maar uit onvergankelijk zaad.”—1 Petrus 1:23
Petrus moedigde de verstrooide heiligen dringend aan om elkaar lief te hebben “vuriglijk… uit een rein hart”. Verstandig putte hij zijn argument niet uit de wet, de natuur of de filosofie, maar uit de hoge en goddelijke natuur die God in Zijn volk heeft gelegd. Stel je een verstandige leraar van prinsen voor. Hij zou kunnen proberen een koninklijke geest en waardig gedrag bij hen aan te kweken, met argumenten uit hun positie en afkomst. Zo ziet ook Petrus Gods volk als erfgenamen van de heerlijkheid, prinsen van koninklijk bloed, afstammelingen van de Koning der koningen, de ware en oudste adel van de aarde. Hij zegt tegen hen: “Heb elkaar lief, vanwege jullie edele geboorte, want jullie zijn geboren uit onvergankelijk zaad. Vanwege jullie afkomst, want jullie stammen af van God, de Schepper van alle dingen. En vanwege jullie onsterfelijke toekomst, want jullie zullen nooit vergaan, ook al zal de glans van het vlees verbleken en zelfs zijn bestaan ophouden.” Het zou goed zijn als wij in een geest van nederigheid de ware waardigheid van onze nieuwe natuur erkenden en daarnaar leefden. Wat is een christen? Vergelijk je hem met een koning, dan heeft hij boven koninklijke waardigheid ook nog priesterlijke heiligheid. Het koningschap van een koning zit vaak alleen in zijn kroon. Maar bij een christen zit het in zijn diepste wezen. Door zijn nieuwe geboorte staat hij even ver boven zijn medemensen als een mens boven het dier dat vergaat. Zeker moet hij zich in alles wat hij doet gedragen als iemand die niet bij de massa hoort. Hij is uit de wereld uitgekozen, onderscheiden door vrijmachtige genade en opgeschreven onder “een verkregen volk”. Daarom kan hij niet in het stof kruipen zoals anderen, en niet leven zoals de burgers van de wereld. Laat de waardigheid van jullie natuur en de glans van jullie toekomst jullie, gelovigen in Christus, dwingen om de heiligheid na te jagen. Mijd zelfs “allen schijn des kwaads”.
