“En bad, dat zijn ziel stierve”—1 Koningen 19:4
Het was opmerkelijk dat de man die nooit zou sterven, voor wie God een oneindig beter lot had bestemd, de man die in een wagen van vuur naar de hemel zou worden gebracht en zou worden weggenomen zonder de dood te zien, toch zo bad: “Het is genoeg; neem nu, HEERE, mijn ziel, want ik ben niet beter dan mijn vaderen.” Hier hebben we een gedenkwaardig bewijs dat God gebed niet altijd precies zo beantwoordt als er gevraagd wordt, maar het wel altijd werkelijk beantwoordt. Hij gaf Elias iets beters dan waar hij om vroeg, en zo hoorde en beantwoordde Hij hem werkelijk. Vreemd was het dat de leeuwenhartige Elias zo ontmoedigd raakte door de dreiging van Izebel dat hij vroeg te mogen sterven. En wat was het goed en vriendelijk van onze hemelse Vader dat Hij Zijn moedeloze knecht niet op zijn woord nam. Er is een grens aan de leer van het gebed des geloofs. We mogen niet verwachten dat God ons alles geeft wat wij maar willen vragen. We weten dat we soms bidden en niet ontvangen, omdat we verkeerd bidden. Als we vragen om iets wat niet beloofd is, als we ingaan tegen de geest die de Heere in ons wil kweken, als we vragen tegen Zijn wil of tegen de besluiten van Zijn voorzienigheid in, als we alleen vragen om ons eigen gemak, zonder oog voor Zijn eer, dan mogen we niet verwachten dat we ontvangen. Maar als we in geloof vragen, zonder enige twijfel, en we ontvangen niet precies wat we vroegen, dan krijgen we er een gelijkwaardige gift voor terug, en zelfs meer dan dat. Zoals iemand zegt: “Als de Heere niet in zilver betaalt, dan doet Hij het in goud. En als Hij niet in goud betaalt, dan in diamanten.” Als Hij je niet precies geeft waar je om vraagt, geeft Hij je iets wat daar minstens mee gelijkstaat, en wat je met grote blijdschap in de plaats ervan zult ontvangen. Bid dus veel, beste lezer, en maak van vanavond een tijd van ernstige voorbede. Maar let op wat je vraagt.
