“Die met tranen zaaien, zullen met gejuich maaien.”—Psalm 126:5
Tijden van wenen zijn geschikt om te zaaien: de grond hoeft niet te droog te zijn. Zaad dat doordrenkt is met de tranen van oprechte bezorgdheid, komt des te eerder op. Het zout van biddende tranen geeft het goede zaad een smaak die het tegen de worm beschermt: waarheid die met ontzagwekkende ernst wordt gesproken, heeft dubbel leven in zich. Laten wij dus niet stoppen met zaaien vanwege ons wenen, maar juist dubbel zo hard werken, omdat de tijd zo gunstig is.
Ons hemelse zaad kon niet goed lachend gezaaid worden. Diepe droefheid en bezorgdheid om de zielen van anderen passen veel beter bij het onderwijs in Gods weg dan enige luchtigheid. Wij hebben gehoord van mannen die met een licht hart ten strijde trokken, maar zij werden verslagen. Zo gaat het meestal ook met wie op diezelfde manier zaaien.
Kom dan, mijn hart, zaai maar door onder je tranen, want je hebt de belofte van een vreugdevolle oogst. Je zult maaien. Jijzelf zult resultaten zien van je werk. Die oogst komt in zo ruime mate naar je toe dat hij je blij maakt, wat een armoedige, dorre en schrale oogst niet zou doen. Als je ogen troebel zijn van zilveren tranen, denk dan aan het gouden koren. Draag het zware werk van nu en de teleurstelling opgewekt, want de oogstdag zal je ruim vergoeden.
