En zie, een stem uit de hemelen, zeggende: Deze is Mijn Zoon, Mijn Geliefde, in Dewelke Ik Mijn welbehagen heb. Mattheüs 3:17
We kunnen het verheven leerstuk van de Goddelijke getalsaanduiding niet ten volle begrijpen, en hoe minder nieuwsgierige vragen we erbij stellen, hoe beter. Zeker is evenwel dat het Zoonschap van Christus niet een soort tweede plaats in tijdsorde inhoudt. Zoals de Vader altijd de Vader is geweest, zo was de Zoon altijd de Zoon. Vóór het heelal en de tijd zelf er waren, was Hij bij de Vader, even gelijk aan Hem en even eeuwig als Hij. Welnu, een liefde die eeuwig heeft geduurd en nu nog eeuwig is omdat zij geen begin had en geen einde kan hebben, is werkelijk een machtige liefde. Dat helpt ons erbij ons er nog veel meer over te verwonderen dat God de wereld zó zou liefhebben, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gaf, rijk beladen met een liefde als deze, om hier in de laagte te komen, te leven en te sterven, opdat Hij een schuldig geslacht zou behouden, dat nog maar net begonnen was, een opkomend geslacht van een paar duizend jaar. Het zal altijd een wonder blijven dat de Vader de Eeuwige en Eeuwig-Gezegende wilde opofferen voor zulke onwaardige schepselen als deze. Laat uw geest en uw hart in liefde verwijlen bij deze tekst: ‘Deze is Mijn Zoon, Mijn Geliefde, in Dewelke Ik Mijn welbehagen heb.’
