… in de zee uitgebracht zijnde, zo worden de wateren gezond. Ezechiël 47:8
Arglistig is het hart, meer dan enig ding, ja, dodelijk is het’ – en terecht kunnen we het met de zee van de dood vergelijken. Als we in ons hart konden kijken met ogen als van God, wat zouden we dan allemaal zien? Als we er toe gebracht worden om er door onze tranen heen naar te kijken omdat de Heilige Geest onze ogen gezalfd heeft met ogenzalf, en we de dingen zien als de naakte waarheid, worden we onzegbaar beangst. Whitefield was gewoon om te zeggen dat de mens half beest en half duivel is. Maar ik denk dat hij helemaal beest en helemaal duivel is als God hem niet door de machten van de vrees en de boeien van de wet in bedwang houdt. Laat hem los – en wie kan zich voorstellen waartoe een mens kan komen? Alle soorten ongerechtigheid: wellust, gierigheid, onderdrukking, dronkenschap, leugenachtigheid, wreedheid en moord liggen in het hart van de mens op de loer, zoals wilde dieren in het oerwoud. Zo worden de wereld, de stad en het hart gesymboliseerd in de Dode Zee. De Heere zegt met nadruk dat de wateren gezond worden. Hier is de ruimte voor het geloof, dat net als de liefde, alle dingen gelooft en alle dingen hoopt. Als iemand van u een geloof wil oefenen waardoor hij God kan verheerlijken, laat hij dan geloven dat de wereld nog altijd van de zonde bevrijd kan worden. Geloof dat uw eigen hart door de kracht van Gods Geest gereinigd kan worden, zoals Christus rein is. Zelfs wanneer het er de schijn van heeft dat er in de verste verten niets te hopen is, moeten we toch geloven dat God voor eeuwig zal regeren, en de zonde en de satan vermorzeld zullen worden onder de voet van onze Zaligmaker.
