“De bomen des HEEREN worden verzadigd, de cederbomen van Libanon, die Hij geplant heeft.”—Psalm 104:16
Lees verder: 2 Korinthe 8:1-7.
Reizigers vertellen ons dat er in het hout, in de schors en zelfs in de kegelvormige vruchten van deze bomen een overvloed aan hars zit. Ze zitten zo vol hars dat u ze bijna niet kunt aanraken zonder dat uw handen er ook vol van worden. Zo gaat het ook met de echte christen: zijn genade is aan de buitenkant te zien. Er is een innerlijk leven dat actief is en, als het goed met hem gaat, uiteindelijk alles doordringt. Als u met iemand spreekt die begenadigd is, kan hij het niet laten om over Christus te spreken. Komt u bij hem thuis, dan ziet u meteen dat daar een christen woont. U merkt het aan wat hij doet, en u zult snel zien dat hij bij Jezus is geweest. Hij is zo vol sap dat het naar buiten komt. Hij heeft zoveel van Gods leven in zich dat de heilige olie en Gods balsem wel uit hem móeten stromen. Ik ben bang dat dit niet van ieder van ons gezegd kan worden. Dat komt doordat we op mensen vertrouwen en niet op God. Daarom hebben we weinig sap. Maar als we onafhankelijk zijn van mensen en helemaal leven van God, dan zullen we zo vol sap zijn dat elk deel van ons onze vroomheid verraadt. Laat mij u dit zeggen: naar dit sap moeten we overvloedig verlangen. O, als ik erover nadenk welke lof een volgroeide christen God kan brengen, welke eer het geloof van een gelovige aan Jezus kan geven, welke kennis van God een gevorderde gelovige bezit, en als ik denk aan zijn vreugde en de vrede in zijn geest, dan wens ik (hoewel het goed is om hysop te zijn tegen Gods muur) dat u allen ceders waart op Gods Libanon. O, dat we zouden groeien in de kennis en de genade van onze Heere en Verlosser Jezus Christus.
Ter overdenking Het innerlijke geestelijke leven moet van buiten zichtbaar zijn. Wat een vreugde als de waarheid de ziel zo overstroomt dat het leven van een christen daardoor gevuld wordt (Romeinen 15:14; 2 Johannes 4; 3 Johannes 2–4). Ons volmaakte voorbeeld is Jezus Christus, Die vol was van genade en waarheid (Johannes 1:14).
Preek 529, 13 september 1863
