“Maar U, HEERE, bent een Schild om mij heen, mijn eer; U heft mijn hoofd omhoog.” Psalm 3:4
Heb jij weleens een groot zeilschip gezien? Ik bedoel niet een klein zeilbootje, maar een schip dat de oceaan kan oversteken. Tegenwoordig zijn er niet veel meer, al wordt er ieder jaar de Tall Ships’ Race (De grote zeilrace) gehouden. De grote schepen bezoeken dan verschillende havens. Als je dicht bij de kust woont en de race komt langs, ga dan zeker eens kijken. Je zult versteld staan van de enorme masten en de grote zeilen die hoog boven het schip wapperen. Kun je er niet naartoe? Dan kun je vast een foto vinden in een boek of op internet.Toen Thomas nog leefde, voeren er niet alleen stoomschepen over de zee, maar ook veel grote zeilschepen. Op een keer reisde hij mee op zo’n schip. In die tijd riepen de officieren hun bevelen hard naar de matrozen. Bijvoorbeeld:
- “Gooi het anker uit!”
- “Hijs het grootzeil!”
- “Alle hens aan dek!”
- “Sluit de luiken!”
Waarschijnlijk begrijp je wel wat deze bevelen betekenen. Maar er was ook een bevel dat veel moeilijker te begrijpen is: “Splice the mainbrace!” Dat betekende dat bepaalde touwen waarmee het schip werd bestuurd, gerepareerd moesten worden. Dat gebeurde bijvoorbeeld na een zware storm of een zeeslag. Als dat werk klaar was, kregen de matrozen als beloning een drankje.
Op een dag slingerde het schip hevig heen en weer op een woeste zee. Opeens hoorde Thomas de eerste stuurman luid roepen: “Kijk omhoog!” Zijn stem klonk heel dringend. Het leek alsof er groot gevaar dreigde. Hoewel het bevel niet voor Thomas bedoeld was, keek hij toch omhoog. Toen zag hij een jonge matroos hoog in de tuigage klimmen, tussen de masten en de zeilen. Maar terwijl hij klom, keek hij steeds naar beneden. Dat was gevaarlijk.
Waarschijnlijk had hij geleerd dat je tijdens het klimmen altijd omhoog moet blijven kijken. Daarom riep de eerste stuurman opnieuw: “Kijk omhoog!” Als de jonge matroos naar beneden was blijven kijken, had hij duizelig kunnen worden. Door het hevig schommelende schip had hij zijn evenwicht kunnen verliezen. Hij had op het dek kunnen vallen of zelfs overboord kunnen slaan. Dat had hem zijn leven kunnen kosten.
Later zei Thomas: “Het was maar goed dat de eerste stuurman een teder hart, een scherp oog en een krachtige stem had!” Ook wij hebben die les nodig. Zo vaak kijken wij naar beneden. We zijn druk met de dingen van deze wereld. Ze vullen onze gedachten en ons hart. Natuurlijk geeft God ons veel goede dingen om van te genieten. Maar boven alles wil Hij dat wij naar Hem blijven kijken.
Misschien voel je je schuldig omdat je hebt gezondigd. Kijk dan omhoog naar God, Die zonden wil vergeven. Misschien maak je een moeilijke tijd mee of lijkt een probleem onmogelijk op te lossen. Kijk dan omhoog naar God, Die alles in Zijn hand heeft. En als de stormen van het leven om je heen woeden, vergeet dan nooit: Blijf omhoog kijken!
