“Maar als gij aalmoes doet, zo laat uw linker hand niet weten, wat uw rechter doet; opdat uw aalmoes in het verborgen zij; en uw Vader, Die in het verborgen ziet, Die zal het u in het openbaar vergelden.”—Mattheüs 6:3-4
Er is geen belofte voor mensen die aan de armen geven om door anderen gezien te worden. Zij hebben hun loon al meteen en kunnen niet verwachten twee keer betaald te worden.
Laten we onze liefdadigheid verborgen houden, ja, zelfs voor onszelf. Geef zo vaak, zo veel en zo vanzelfsprekend dat je er net zomin bij stilstaat dat je de armen hebt geholpen als dat je je gewone maaltijden hebt gegeten. Geef je gaven zonder jezelf zelfs maar toe te fluisteren: wat ben ik toch vrijgevig! Probeer jezelf zo niet te belonen. Laat het over aan God, Die nooit nalaat te zien, op te schrijven en te belonen. Gelukkig is de mens die in het verborgen druk is met zijn vriendelijke daden: hij vindt een bijzondere vreugde in zijn onbekende weldaden. Dit is het brood dat, in het geheim gegeten, smakelijker is dan de feestmalen van koningen. Hoe kan ik mezelf vandaag trakteren op deze heerlijke luxe? Laat mij een echt feest van tederheid vieren, met een ziel die overstroomt.
Nu en later zal de Heere Zelf persoonlijk zorgen voor de beloning van wie in het geheim aalmoezen geeft. Dat zal op Zijn eigen manier en op Zijn eigen tijd zijn; en Hij zal het allerbeste kiezen. Hoeveel deze belofte betekent, zal pas in de eeuwigheid helemaal blijken.
