“Maar bij alle kinderen Israels zal niet een hond zijn tong verroeren, van de mensen af tot de beesten toe; opdat gijlieden weet, dat de HEERE tussen de Egyptenaren en tussen de Israelieten een afzondering maakt.”—Exodus 11:7
Wat! Heeft God macht over de tongen van honden! Kan Hij de onze tegenhouden om te blaffen? Ja, het is werkelijk zo. Hij kan voorkomen dat een Egyptische hond een van de lammeren van Israëls kudde lastigvalt. Brengt God honden tot zwijgen, en ook de hondse mensen, en de grote hond bij de poort van de hel? Laten wij dan zonder angst onze weg gaan.
Als Hij honden hun tong laat verroeren, dan kan Hij toch hun tanden tegenhouden. Ze maken misschien een vreselijk lawaai en doen ons toch geen echt kwaad. Wat is rust toch zoet! Wat heerlijk om tussen vijanden rond te gaan en te merken dat God hen vreedzaam met ons laat omgaan! Zoals Daniël in de leeuwenkuil blijven wij ongedeerd te midden van verwoesters.
O, dat dit woord van de Heere aan Israël vandaag ook voor mij waar mocht zijn! Valt de hond mij lastig? Ik zal mijn Heere over hem vertellen. Heere, hij geeft niets om mijn smeken; spreek U het machtige woord, en hij moet gaan liggen. Geef mij vrede, o mijn God, en laat mij Uw hand er zo duidelijk in zien dat ik heel helder kan merken welk verschil Uw genade heeft gemaakt tussen mij en de goddelozen!
