“En Ik geef hun het eeuwige leven; en zij zullen niet verloren gaan in der eeuwigheid, en niemand zal dezelve uit Mijn hand rukken.”—Johannes 10:28
Wij geloven in de eeuwige zekerheid van de heiligen. Ten eerste omdat zij van Christus zijn, en Hij nooit de schapen zal verliezen die Hij met Zijn bloed heeft gekocht en van Zijn Vader heeft ontvangen.
Ten tweede omdat Hij hun eeuwig leven geeft, en als het eeuwig is, dan is het eeuwig, en dan kan er evenmin een einde komen aan de hel, de hemel en God. Als het geestelijk leven kan uitdoven, is het duidelijk geen eeuwig leven. Eeuwig leven sluit de mogelijkheid van een einde volkomen uit.
Let verder op dat de Heere uitdrukkelijk zegt: “Zij zullen niet verloren gaan in der eeuwigheid.” Zolang woorden betekenis hebben, beschermt dit de gelovigen tegen verloren gaan. Het hardnekkigste ongeloof kan deze betekenis niet uit deze zin wringen.
Om het compleet te maken verklaart Hij daarna dat Zijn volk in Zijn hand is, en Hij daagt al hun vijanden uit om hen eruit te rukken. Dat is zeker onmogelijk, zelfs voor de duivel uit de hel. Wij moeten veilig zijn in de greep van een almachtige Zaligmaker. Laten wij zowel vleselijke angst als vleselijk zelfvertrouwen opzijzetten en rustig rusten in de holte van de hand van de Verlosser.
