“Werp uw brood uit op het water, want gij zult het vinden na vele dagen.”—Prediker 11:1
Wij moeten niet verwachten dat al het goede dat wij doen meteen beloond wordt. Wij moeten onze inspanningen ook niet altijd beperken tot plaatsen en mensen die ons ogenschijnlijk iets opleveren voor onze moeite. De Egyptenaar strooit zijn zaad op het water van de Nijl, waar het zuivere verspilling van graan lijkt. Maar na verloop van tijd zakt de vloed, zinkt de rijst of een ander graan in de vruchtbare modder en komt er snel een oogst. Laten wij vandaag goed doen aan de ondankbaren en aan de slechten. Laten wij de onverschilligen en de koppigen onderwijzen. Een water waarvan wij niets verwachten, kan toch hoopvolle grond bedekken.
Nergens zal onze arbeid ijdel zijn in de Heere.
Aan ons is het om ons brood op het water te werpen; het is aan God om de belofte te vervullen: “Gij zult het vinden.” Hij laat Zijn belofte niet mislukken. Zijn goede woord dat wij gesproken hebben, zal leven, zal gevonden worden, zal door ons gevonden worden. Misschien nog niet meteen, maar op een dag zullen wij oogsten wat wij gezaaid hebben.
Wij moeten geduld oefenen, of misschien oefent de Heere ons daarin. “Na vele dagen,” zegt de Schrift, en in veel gevallen worden die dagen maanden en jaren, en toch blijft het Woord waar. Gods belofte blijft staan; laten wij er dus op letten dat wij het gebod bewaren, en dat vandaag nog.
