Voor Iedere Avond

“Maar het is alzo, als de gezanten der vorsten van Babel, die tot hem gezonden hadden, om te vragen naar dat wonderteken, dat in het land geschied was, bij hem waren, verliet hem God, om hem te verzoeken, om te weten al wat in zijn hart was.”—2 Kronieken 32:31

Jehizkia ging zich van binnen steeds groter voelen. Hij was zo trots op Gods gunst dat er eigengerechtigheid insloop. Door zijn vleselijke zekerheid trok Gods genade zich een tijd lang terug, althans in haar actievere werking. Dat is genoeg om te begrijpen wat er bij de gezanten van Babel gebeurde. Want als Gods genade de beste christen zou verlaten, zit er in zijn hart genoeg zonde om hem tot de ergste overtreder te maken. Als jullie aan jezelf werden overgelaten, zouden jullie, die zo vurig zijn voor Christus, afkoelen tot walgelijke lauwheid, zoals Laodicea. Jullie die gezond zijn in het geloof, zouden wit worden van de melaatsheid van valse leer. Jullie die nu voor het aangezicht van de Heere wandelen in voortreffelijkheid en oprechtheid, zouden heen en weer waggelen en wankelen, dronken van kwade hartstochten. Net als de maan hebben wij ons licht geleend. Hoe helder we ook stralen als de genade op ons schijnt, we zijn pure duisternis zodra de Zon der gerechtigheid Zich terugtrekt. Laten we daarom tot God roepen dat Hij ons nooit verlaat. “Heere, neem Uw Heilige Geest niet van ons weg!

Neem Uw inwonende genade niet van ons weg! Hebt U niet gezegd: ‘Ik, de HEERE, behoede dien, alle ogenblik zal Ik hem bevochtigen; opdat de vijand hem niet bezoeke, zal Ik hem bewaren nacht en dag’? Heere, bewaar ons overal. Bewaar ons in het dal, zodat we niet morren tegen Uw vernederende hand. Bewaar ons op de berg, zodat we niet duizelig worden doordat we zo hoog staan. Bewaar ons in onze jeugd, als onze hartstochten sterk zijn. Bewaar ons als we oud zijn en trots worden op onze wijsheid, en daardoor grotere dwazen blijken dan jonge en onbezonnen mensen. Bewaar ons als we sterven, opdat we U op het allerlaatst niet verloochenen! Bewaar ons levend, bewaar ons stervend, bewaar ons werkend, bewaar ons lijdend, bewaar ons strijdend, bewaar ons rustend, bewaar ons overal, want overal hebben wij U nodig, o onze God!”