Voor Iedere Avond

“Wat is uw knecht, dat gij omgezien hebt naar een doden hond, als ik ben?”—2 Samuël 9:8

Als Mefiboseth zo vernederd werd door Davids vriendelijkheid, wat zullen wij dan zijn in de aanwezigheid van onze genadige Heere? Hoe meer genade we hebben, hoe minder we van onszelf denken. Want genade onthult, net als licht, onze onreinheid. Vooraanstaande heiligen wisten bijna niet waarmee ze zichzelf moesten vergelijken, zo helder en scherp voelden ze hun onwaardigheid. “Ik ben”, zegt de godvruchtige Rutherford, “een dorre en verwelkte tak, een stuk dood vlees, dorre beenderen, en niet in staat over een strohalm te stappen.” Op een andere plaats schrijft hij: “Behalve wat openlijke uitbarstingen betreft, ontbreekt mij niets van wat Judas en Kaïn hadden.” Een vernederd gemoed vindt de geringste dingen in de natuur beter dan zichzelf, omdat die nooit door zonde besmet zijn. Een hond kan gulzig, woest of vies zijn, maar hij heeft geen geweten om te schenden en geen Heilige Geest om te weerstaan. Een hond kan een waardeloos dier zijn, en toch is hij met een beetje vriendelijkheid snel gewonnen, zodat hij zijn baas liefheeft en trouw blijft tot in de dood. Maar wij vergeten de goedheid van de Heere en volgen Zijn roep niet. De uitdrukking “een doden hond” is de krachtigste van alle uitdrukkingen van minachting, maar ze is allerminst te sterk voor de zelfverfoeiing van onderwezen gelovigen. Ze doen niet alsof ze bescheiden zijn. Ze menen wat ze zeggen. Ze hebben zichzelf gewogen in de weegschalen van het heiligdom en de ijdelheid van hun natuur ontdekt. In het beste geval zijn we maar klei, bezield stof, wandelende heuveltjes. Maar gezien als zondaars zijn we echt monsters. Laat in de hemel als een wonder bekendgemaakt worden dat de Heere Jezus Zijn hartsliefde heeft gevestigd op mensen als wij. Hoewel we stof en as zijn, moeten en willen we de uitnemende grootheid van Zijn genade verheerlijken. Kon Zijn hart in de hemel geen rust vinden? Moest Hij naar deze tenten van Kedar komen voor een bruid, en een bruid kiezen op wie de zon had geschenen? O hemel en aarde, breek uit in een lied, en geef alle eer aan onze lieve Heere Jezus.