Voor Iedere Avond

“Gij zult opstaan, Gij zult U ontfermen over Sion, want de tijd om haar genadig te zijn, want de bestemde tijd is gekomen. Want Uw knechten hebben een welgevallen aan haar stenen, en hebben medelijden met haar gruis.”—Psalm 102:14, 15

Een zelfzuchtig mens is in zijn moeilijkheden uiterst moeilijk te troosten, want de bronnen van zijn troost liggen helemaal in hemzelf. Als hij verdrietig is, zijn al zijn bronnen droog. Maar een ruimhartig mens, vol christelijke liefde voor anderen, heeft nog andere bronnen om zichzelf mee te troosten, naast die in zijn eigen binnenste. Hij kan allereerst naar zijn God gaan en daar rijke hulp vinden. Hij kan ook redenen tot troost vinden in wat de hele wereld, zijn land en vooral de gemeente aangaat. David was in deze psalm diep bedroefd. Hij schreef: “Ik ben een roerdomp der woestijn gelijk geworden … Ik waak, en ben geworden als een eenzame mus op het dak.” Hij kon zichzelf alleen troosten met de gedachte dat God zou opstaan en Zich over Sion zou ontfermen. Hij was dan wel bedroefd, maar Sion zou bloeien. Hoe laag hij zelf ook zat, Sion zou opstaan. Christen! Leer jezelf te troosten met de genadige manier waarop God met de gemeente omgaat. Wat zo dierbaar is voor je Meester, moet dat niet boven alles ook jou dierbaar zijn? Ook al is je weg donker: kun je je hart dan niet verblijden met de overwinningen van Zijn kruis en de verspreiding van Zijn waarheid? Onze eigen persoonlijke zorgen worden vergeten als we niet alleen kijken naar wat God voor Sion gedaan heeft en nu doet, maar ook naar de heerlijke dingen die Hij nog voor Zijn gemeente zal doen. Probeer dit recept, gelovige, als je hart bedroefd is en je geest zwaar: vergeet jezelf en je kleine zorgen en zoek het welzijn en de bloei van Sion. Als je je knie buigt in gebed tot God, beperk je gebed dan niet tot de kleine kring van je eigen leven, ook al wordt dat leven zwaar beproefd. Laat je verlangende gebeden uitgaan voor de bloei van de gemeente: “Bidt om den vrede van Jeruzalem”. Dan wordt ook je eigen ziel verkwikt.