Voor Iedere Avond

“…en God maakte scheiding tussen het licht en tussen de duisternis.”—Genesis 1:4

Een gelovige heeft twee krachten in zich die aan het werk zijn. In zijn natuurlijke staat was hij aan één kracht onderworpen, en dat was de duisternis. Nu is het licht binnengekomen en de twee krachten zijn het niet met elkaar eens. Let op de woorden van de apostel Paulus in het zevende hoofdstuk van Romeinen: “Zo vind ik dan deze wet in mij: als ik het goede wil doen, dat het kwade mij bijligt. Want ik heb een vermaak in de wet Gods, naar den inwendigen mens; Maar ik zie een andere wet in mijn leden, welke strijdt tegen de wet mijns gemoeds, en mij gevangen neemt onder de wet der zonde, die in mijn leden is.” Hoe komt dit? “God maakte scheiding tussen het licht en tussen de duisternis.” Duisternis is op zichzelf rustig en ongestoord. Maar als de Heere er licht in laat komen, ontstaat er strijd, want het ene staat tegenover het andere. Het is een strijd die niet ophoudt totdat de gelovige helemaal licht is in de Heere. Als er verdeeldheid is in de christen zelf, komt er zeker ook verdeeldheid buiten hem. Zodra de Heere iemand licht geeft, gaat hij zich afscheiden van de duisternis om hem heen. Hij scheidt zich af van een louter wereldse godsdienst van uiterlijke ceremonies, want niets minder dan het evangelie van Christus kan hem nu tevreden stellen. Hij trekt zich terug uit de wereldse kringen en de lichtzinnige vermaken en zoekt het gezelschap van de heiligen. Want “wij weten, dat wij overgegaan zijn uit den dood in het leven, dewijl wij de broeders liefhebben”. Het licht zoekt het licht en de duisternis zoekt de duisternis. Wat God heeft gescheiden, laten we dat nooit proberen te verenigen. Net zoals Christus buiten de legerplaats ging en Zijn smaad droeg, zo moeten ook wij uit het midden van de goddelozen wegkomen en een volk van Zijn eigendom zijn. Hij was heilig, onschuldig, onbesmet en afgezonderd van de zondaars. Zoals Hij was, zo moeten ook wij ons niet aan de wereld aanpassen. Wij moeten ons van alle zonde afkeren en ons van de rest van de mensheid onderscheiden doordat wij op onze Meester lijken.