Voor Iedere Avond

“Leid mij in Uw waarheid, en leer mij, want Gij zijt de God mijns heils; U verwacht ik den ganse dag.”—Psalm 25:5

Wanneer de gelovige met bevende voeten is begonnen op de weg van de Heere te lopen, vraagt hij of hij nog steeds geleid mag worden, als een klein kind dat door de helpende hand van een ouder wordt vastgehouden. Hij smeekt om verder onderwezen te worden in het abc van de waarheid. In dit gebed gaat het vooral om onderwijs uit eigen ervaring. David wist veel, maar hij voelde zijn onwetendheid en wilde nog steeds in de school van de Heere blijven. Vier keer in twee verzen vraagt hij om een studiebeurs op de hogeschool van de genade. In plaats van hun eigen plannen te volgen en nieuwe denkwegen voor zichzelf uit te stippelen, zouden veel belijders er goed aan doen te vragen naar de goede oude wegen van Gods eigen waarheid en de Heilige Geest te smeken hun een gezuiverd verstand en een leerbare geest te geven. “Want Gij zijt de God mijns heils.” De Drie-enige Jehova is de Oorsprong en Voleinder van het heil voor Zijn volk. Beste lezer, is Hij de God van jouw heil? Vind je in de verkiezing door de Vader, in de verzoening door de Zoon en in het levend maken door de Geest alle gronden voor je eeuwige hoop? Zo ja, dan mag je dit als argument gebruiken om verdere zegeningen te ontvangen. Als de Heere heeft besloten je te redden, zal Hij je zeker niet weigeren je te onderwijzen in Zijn wegen. Het is heerlijk als wij de Heere met zo’n vertrouwen kunnen aanspreken als David hier laat zien. Het geeft ons grote kracht in het gebed en troost in beproeving. “U verwacht ik den ganse dag.” Geduld is de lieflijke dienstmaagd en dochter van het geloof. We wachten blijmoedig als we zeker weten dat we niet tevergeefs wachten. Het is onze plicht en ons voorrecht om al de dagen van ons leven op de Heere te wachten: in dienst, in aanbidding, in verwachting en in vertrouwen. Ons geloof zal beproefd worden, en als het echt is, houdt het langdurige beproeving vol zonder te bezwijken. Wij zullen er niet moe van worden om op God te wachten, als wij bedenken hoe lang en hoe genadig Hij eens op ons heeft gewacht.