“en legden hem het kruis op, dat hij het achter Jezus droeg.”—Lukas 23:26
In Simons kruisdragen zien we een beeld van het werk van de gemeente door alle generaties heen. Zij is de kruisdraagster achter Jezus. Let dus op, christen: Jezus lijdt niet zó dat jij daardoor niet meer hoeft te lijden. Hij draagt een kruis, niet zodat jij het zou ontlopen, maar zodat jij het kunt verdragen. Christus bevrijdt je van de zonde, maar niet van het verdriet. Onthoud dat en verwacht dat je zult lijden. Maar laten we ons troosten met deze gedachte: bij ons, net als bij Simon, is het niet ons kruis, maar het kruis van Christus dat wij dragen. Wanneer je lastiggevallen wordt om je vroomheid, wanneer je geloof je wrede spot oplevert, bedenk dan dat het niet jouw kruis is, maar het kruis van Christus. En wat is het heerlijk om het kruis van onze Heere Jezus te dragen!
Je draagt het kruis achter Hem aan. Je hebt gezegend gezelschap. Je pad is getekend door de voetstappen van je Heere. Het teken van Zijn bloedrode schouder zit op die zware last. Het is Zijn kruis, en Hij gaat voor je uit zoals een herder voor zijn schapen uitgaat. Neem dagelijks je kruis op en volg Hem.
Vergeet ook niet dat je dit kruis samen met Iemand draagt. Sommigen denken dat Simon maar één kant van het kruis droeg, en niet het hele kruis. Dat is heel goed mogelijk. Christus kan het zwaarste deel hebben gedragen, aan de kant van de dwarsbalk, en Simon het lichtere einde. En zo is het zeker bij jou. Jij draagt maar het lichte einde van het kruis. Christus droeg het zwaardere einde.
En denk eraan: Simon moest het kruis maar heel even dragen, maar het bracht hem blijvende eer. Zo is het ook met het kruis dat wij dragen: het duurt hoogstens een korte tijd. Daarna ontvangen we de kroon, de heerlijkheid. Daarom moeten we het kruis liefhebben. In plaats van ervoor terug te deinzen, moeten we het kostbaar vinden, wanneer het voor ons “een gans zeer uitnemend eeuwig gewicht der heerlijkheid” werkt.