“wetende, dat de verdrukking lijdzaamheid werkt”—Romeinen 5:3
Dit is in wezen een belofte, ook al heeft ze niet de vorm ervan. Wij hebben geduld nodig, en hier zien wij hoe wij het krijgen. Alleen door te verdragen leren wij verdragen, zoals mensen door te zwemmen leren zwemmen. Die kunst kun je niet op het droge leren, en geduld leer je niet zonder moeite. Is het niet de moeite waard om verdrukking te lijden om die mooie gemoedsrust te krijgen die zich rustig neerlegt bij alles wat God wil?
Toch noemt onze tekst een bijzonder feit, dat niet natuurlijk is maar bovennatuurlijk. Verdrukking op zichzelf werkt gemelijkheid, ongeloof en opstandigheid. Alleen door de heilige alchemie van de genade werkt ze in ons geduld. Wij dorsen het koren niet om het stof te laten neerslaan: toch doet de dorsvlegel van de verdrukking dat op Gods dorsvloer.
Wij gooien een mens niet heen en weer om hem rust te geven, en toch handelt de Heere zo met Zijn kinderen. Dit is zeker niet de manier van mensen, maar het strekt zeer tot eer van onze alwijze God.
O, mocht ik de genade krijgen mij door mijn beproevingen te laten zegenen! Waarom zou ik hun genadige werking willen stoppen? Heere, ik vraag U mijn ellende weg te nemen, maar ik smeek U tienmaal meer om mijn ongeduld weg te nemen. Dierbare Heere Jezus, graveer met Uw kruis het beeld van Uw geduld in mijn hart.
