“De leraars nu zullen blinken, als de glans des uitspansels, en die er velen rechtvaardigen, gelijk de sterren, altoos en eeuwiglijk.”—Daniël 12:3
Hier is iets dat mij wakker schudt. Hiervoor is het de moeite waard te leven. Wijs zijn is op zichzelf al iets edels. Op deze plaats gaat het over goddelijke wijsheid, die alleen de Heere Zelf kan geven. Och, mocht ik mijzelf kennen, en mijn God, en mijn Zaligmaker! Mocht ik zo goddelijk onderwezen worden dat ik de hemelse waarheid in praktijk breng en in het licht ervan leef! Is mijn leven een wijs leven? Zoek ik wat ik moet zoeken? Leef ik zoals ik straks zal wensen geleefd te hebben, wanneer ik moet sterven? Alleen zo’n wijsheid kan mij eeuwige glans bezorgen, zoals de zonovergoten hemel daarboven.
Een zielenwinner te zijn is iets heerlijks om te bereiken. Ik moet wel wijs zijn als ik ook maar één mens tot gerechtigheid wil brengen, en nog veel wijzer als ik er velen toe wil brengen. Och, had ik de kennis van God, van mensen, van het Woord en van Christus, waarmee ik mijn medemensen tot bekering kan brengen, en dat nog wel in grote aantallen!
Hieraan wil ik mij geven, en ik wil niet rusten voordat ik het bereikt heb. Dat is beter dan het winnen van sterren aan het hof. Het zal mij tot een ster maken, een stralende ster, een ster die straalt voor eeuwig en altijd; ja, meer nog, het zal mij laten stralen als vele sterren. Mijn ziel, word wakker.
Heere, maak mij levend!
