“Die zich des armen ontfermt, leent den HEERE, en Hij zal hem zijn weldaad vergelden.”—Spreuken 19:17
Wij moeten de armen uit medelijden geven, niet om gezien en geprezen te worden, en zeker niet om invloed op hen te krijgen. Uit zuivere deelneming en medeleven moeten wij hen helpen.
Van de armen mogen wij niets terugverwachten, zelfs geen dankbaarheid. Wij moeten wat wij gedaan hebben zien als een lening aan de Heere. Hij neemt de verplichting op Zich, en als wij in deze zaak op Hem zien, moeten wij niet op de andere partij letten. Wat een eer bewijst de Heere ons als Hij Zich verwaardigt van ons te lenen! Een koopman mag zich bevoorrecht weten als hij de Heere in zijn boeken heeft staan. Het zou jammer zijn om zo’n naam voor een armzalig bedrag in het boek te zetten. Laten wij er een flink bedrag van maken. Laten wij de eerstvolgende behoeftige die hier langskomt helpen.
Aan terugbetaling kunnen wij nauwelijks denken, en toch is hier het schuldbewijs van de Heere. Gezegend zij Zijn Naam: Zijn belofte om te betalen is beter dan goud en zilver.
Komen wij door de slechte tijden wat tekort? Wij mogen deze wissel nederig aanbieden bij de bank van het geloof. Heeft een van onze lezers de armen onderdrukt? Arme ziel! Moge de Heere hem vergeven.
