“Daar zult gij dan gedenken aan uw wegen, en aan al uw handelingen waarmede gij u verontreinigd hebt, en gij zult van u zelven een walging hebben over al uw boosheden, die gij gedaan hebt.”—Ezechiël 20:43
Als wij door de Heere aanvaard zijn en op de plaats van gunst, vrede en veiligheid staan, dan worden wij ertoe geleid berouw te hebben over al onze tekortkomingen en misstappen tegenover onze genadige God. Berouw is zo kostbaar dat wij het een diamant van het zuiverste water kunnen noemen. Het wordt Gods volk liefdevol beloofd als een van de meest heiligende gevolgen van de redding. Hij Die berouw aanvaardt, geeft ook berouw. En Hij geeft het niet uit het bittere doosje, maar uit de honingkoeken waarmee Hij Zijn volk voedt.
Het besef van een met bloed gekochte vergeving en van onverdiende barmhartigheid is het beste middel om een hart van steen te laten smelten. Voelen wij ons hard? Laten wij denken aan de liefde van het verbond. Dan zullen wij de zonde verlaten, om de zonde treuren en een afkeer van de zonde hebben. Ja, wij zullen een afkeer van onszelf hebben omdat wij tegen zo’n oneindige liefde gezondigd hebben. Laten wij met deze belofte van boetvaardigheid naar God komen en Hem vragen ons te helpen gedenken, berouw te hebben, spijt te voelen en terug te keren. O, dat wij het smelten van heilig verdriet mochten ervaren! Wat een opluchting zou een vloed van tranen zijn! Heere, sla op de rots, of spreek tot de rots, en laat de wateren stromen!
