“…maar den nederigen geeft Hij genade.”—Jakobus 4:6
Nederige harten zoeken genade, en daarom krijgen zij die. Nederige harten geven zich over aan de weldadige invloed van de genade, en zo wordt die steeds ruimer aan hen geschonken. Nederige harten liggen in de dalen waar de beken van genade stromen, en daarom drinken zij daaruit. Nederige harten zijn dankbaar voor genade en geven de Heere de eer ervan, en daarom past het bij Zijn eer die aan hen te geven.
Kom, beste lezer, neem een lage plaats in. Wees klein in je eigen ogen, zodat de Heere veel van jou kan maken. Misschien breekt er een zucht los: “Ik vrees dat ik niet nederig ben.” Het kan zijn dat dit de taal van ware nederigheid is. Sommigen zijn trots op hun nederigheid, en dat is een van de allerergste soorten trots. Wij zijn behoeftige, hulpeloze, onwaardige schepselen die de hel verdiend hebben, en als wij niet nederig zijn, behoren wij dat wel te zijn. Laten wij onszelf verootmoedigen vanwege onze zonden tegen de nederigheid, en dan zal de Heere ons Zijn gunst laten proeven.
Het is genade die ons nederig maakt, en genade die in deze nederigheid een kans vindt om nog meer genade in te schenken. Laten wij afdalen om te kunnen opstijgen. Laten wij arm van geest zijn zodat God ons rijk kan maken. Laten wij nederig zijn, zodat wij niet vernederd hoeven te worden maar door Gods genade verhoogd mogen worden.
