“Israel dan zal zeker alleen wonen, en Jakobs oog zal zijn op een land van koren en most; ja, zijn hemel zal van dauw druipen.”—Deuteronomium 33:28
Hoe meer wij apart wonen, hoe veiliger wij zullen zijn. God wil dat Zijn volk gescheiden is van de zondaars; Zijn roep tot hen is: “gaat uit het midden van hen.” Een wereldse christen is geestelijk ziek. Wie compromissen sluit met de vijanden van Christus, wordt met hen op één lijn gesteld.
Onze veiligheid ligt niet in het sluiten van een akkoord met de vijand, maar in het apart wonen bij onze Beste Vriend. Als wij dat doen, wonen wij veilig, ondanks de spot, de laster en de hoon van de wereld. Wij zullen veilig zijn voor de verderfelijke invloed van haar ongeloof, haar hoogmoed, haar ijdelheid en haar vuiligheid.
God zal ons ook veilig apart laten wonen op de dag dat de zonde op de volken wordt bezocht door oorlogen en hongersnoden.
De Heere haalde Abram weg uit Ur der Chaldeeën, maar Abram bleef halverwege steken. Hij had geen zegen totdat hij, na zijn vertrek naar het land Kanaän, ook echt in het land Kanaän aankwam. Toen was hij veilig, alleen, zelfs midden tussen vijanden. Lot was niet veilig in Sodom, hoewel hij in een kring van vrienden was. Onze veiligheid is apart te wonen bij God.
