En Jezus, stilstaande, zeide dat men hem roepen zou; en zij riepen de blinde, zeggende tot hem: Heb goede moed, sta op; Hij roept u. Markus 10:49
Bartiméus is een voorbeeld voor alle zoekenden, omdat Hij de Heere zocht onder allerlei ontmoedigingen. Hij riep tot Jezus zo luid, zonder inachtneming van alle vormen, op zo ongepaste tijd, althans naar anderen oordeelden, dat zij hem bestraften, opdat hij zwijgen zou. Maar dat was olie op het vuur en bracht alleen teweeg dat hij zo veel te meer riep.
Zijn eerste ontmoediging was dat niemand hem aangespoord had om tot Christus te roepen. Geen liefhebbende vriend had hem in het oor gefluisterd: „Jezus van Nazareth gaat voorbij; nu hebt nu goede gelegenheid om Hem om genezing te smeken.” Misschien bent u evenzo vergeten dat u hebt geklaagd: „Niemand zorgt voor mijn ziel.” Dan verkeert u in hetzelfde geval als Bartimeüs.
Zeer weinigen kunnen in oprechtheid zo klagen wanneer zij onder levende christenen verkeren, want dan zijn ze naar alle waarschijnlijkheid meermalen uitgenodigd, gedrongen en haast gedwongen om tot Christus te komen. Enigen spreken zelfs van christelijke onbescheidenheid, of lastigheid, omdat ze al die opwekkingen en vermaningen moe zijn en liever niet over het heil van hun ziel worden aangesproken.
