Die ook zijn eigen Zoon niet gespaard heeft, maar heeft Hem voor ons allen overgegeven, hoe zal Hij ons ook met Hem niet alle dingen schenken? Rom.8:32
Al is dit naar de vorm geen belofte, in werkelijkheid is het dat wel. Eigenlijk is het méér dan één belofte, het is een opeenhoping van beloften. Het is een menigte robijnen, en smaragden, en diamanten, in goud gevat. Het is een vraag, die nooit zó kan worden beantwoord, dat er enige zorg in ons hart kan worden gewekt. Wat kan de HEERE ons nog ontzeggen, nadat Hij ons Jezus gaf? Als wij alle dingen in hemel en op aarde nodig hebben, zal Hij ze ons schenken: want als er ergens een grens was geweest, dan zou Hij ons zijn eigen Zoon onthouden hebben. Wat heb ik vandaag nodig? Ik behoef er alleen maar om te vragen. Ik mag het ernstig zoeken, maar niet alsof ik aandrang zou moeten uitoefenen, en een gedwongen gave van de HEERE afdwingen, want Hij zal vrijwillig geven. Uit eigen vrije wil gaf Hij ons zijn eigen Zoon. Ongetwijfeld zou niemand Hem zulk een gave hebben voorgesteld. Niemand zou het hebben gewaagd erom te vragen. Dat zou te aanmatigend zijn geweest. Hij gaf vrijwillig zijn Eniggeborene; en o, mijn ziel, kunt ge dan van uw hemelse Vader niet vertrouwen, dat Hij u van alles, ja alles zal geven? Uw erbarmelijk gebed zou krachteloos zijn bij de Almachtige, als geweld nodig was. Maar zijn liefde ontspringt vanzelf, als een bron, en is overvloedig om in al uw noden te voorzien.
